Mierengif

De ringslang gevangen door mieren

Zoals in zoveel landen in Europa is het hier heel erg warm. Al een aantal dagen hebben we tussen de 25 en 30 graden. Geen weer om iets te doen, zowel binnen als buiten dus onze tuinactiviteiten liggen stil. in de wereld gaat alle ellende gewoon door. Elke dag kan ik in de krant minstens een artikel over Rusland en Poetin lezen. Zijn gezondheid, zijn evt. plannen, voorspellingen en nieuws over de oorlog en de gevolgen. Dat de oorlog nieuws is, is logisch maar dat juist de leider van Rusland om alle punten doorgelicht wordt vind ik minder logisch. Voor veel mensen in Europa houdt de oorlog in dat alles duurder wordt maar ons gemakkelijke leven gaat door. Zo ook hier, veel artikelen zijn 30-40 procent duurder geworden maar te verkrijgen. Kippenvoer heeft nu bijna dagprijzen, ik heb nu 3 zakken liggen maar had eigenlijk meer willen kopen. Om 12 uur pakte ik de 2 laatste zakken in Karlstad. Het bezwaard mij wel, mijn kippen hebben waarschijnlijk meer te eten dan de mensen die in de hongersnood gebieden wonen en door de oorlog geen graan meer kunnen krijgen.

De Zweedse aanvraag voor NAVO lidmaatschap gaat niet goed. Eerder werd er gepraat over een snelle toetreding en leek er geen vuiltje in de lucht maar Turkije heeft veel eisen voordat zij hierin meegaan. Finland heeft gezegd Zweden te steunen maar lijkt nu toch hier wat twijfelend in te zijn geworden. Kon weleens moeilijk worden voor Zweden als dit lidmaatschap op de lange baan wordt geschoven. Rusland heeft al meerdere keren laten zien dat zij graag controle willen hebben over de Oostzee en juist het Zweedse eiland Gotland speelt hier een strategische rol in. Op de NOS staat hier een duidelijk artikel over, klik HIER. Update: op de topbijeenkomst in Madrid is bekendgemaakt dat Turkije de aanvraag van Zweden en Finland goedkeurt, nog geen verdere details gelezen maar dit is goed nieuws!

En dan mijn foto. Ik weet dat mieren vooral door hun aantal machtig kunnen zijn. Toch was ik verbaasd toen ik op mijn wandeling terug naar huis op het fietspad deze kleine ringslang zag liggen. Geen echt jonkie waarschijnlijk enkele maanden. Deze zat onder de mieren en leek dood. Terwijl ik ernaar stond te kijken, bewoog de slang. Ik schrok en met twee stokjes manoeuvreerde deze naar het gras. De mieren gingen mee. Daarna nog wat water erover gegooid maar het leek een verloren plan. Mieren spuiten gif in dat dodelijk is en met deze grote hoeveelheid mier zal dit de slang gedood hebben. Ongelooflijk wat zulke kleine insecten kunnen.

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Midsommar in Molkom

Nu na de pandemie mag het weer, gezamenlijk feest vieren. Vandaag dus het midzomerfeest. Voor de eerste keer hier in Molkom. En het is anders, de meiboom is de dag ervoor al versierd en wordt direct op zijn plaats gezet. Daarna moet er een tijd gewacht worden en dan wordt er zoals standaard om de boom heen gedanst. Vooral voor kinderen is dit leuk. Tja, wel minder dan het meer gezamenlijke feest in Dalkarlsberg. Zie o.a. HIER. De warmte, het is hier minstens 25 graden, zorgt ervoor dat veel mensen in de schaduw blijven maar als de dans begint doen er toch veel mee.

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , | Een reactie plaatsen

Terreur?

Afgelopen week verder gewerkt met ons hek. Zoals ik al eerder schreef komt dit op de hoek met de buren, Pontus en Nellie. We hebben dit niet met hun overlegd want het staat geheel op onze grond. Blijkbaar verkeerd ingeschat want dinsdags, net als we bezig zijn, stopt er een auto. Ik herken deze als familie van de buren. Een man en vrouw komen hieruit en willen met ons praten. Zij vragen zich af waarom wij Pontus en Nellie pesten. Grote vraagtekens bij ons, wij vinden juist dat zij ons pesten. Volgens de ouders van Pontus, want dit zijn het, zijn wij het die de hele tijd loeren naar Pontus en Nellie en hun dwarszitten op allerlei manieren. Heel Molkom blijkt hiervan te weten. Blijkbaar gebeurd hier weinig en kan een ieder zijn fantasie vrij laten gaan. Verbazing bij ons, Pontus komt ook erbij. We praten het door en aan beide zijden wordt bevestigd dat niemand wil pesten. Tja, ik weet het niet meer. Wij voelen ons bedreigd door hun en zij voelen zich bedreigd door ons. Of dit ooit nog een normale burenrelatie gaat worden, ik hoop het. Maar het voelt niet goed. Ondanks alle kritische vragen kunnen we ons hek afmaken. Gelukkig maar, Hans heeft hier hard aan gewerkt. En blijkbaar staan we onder constant toezicht, iemand moet Pontus of zijn ouders op de hoogte hebben gebracht dat wij met ons hek bezig waren. Veel te snel kwamen ze om de discussie met ons op te starten. Tja, wij wonen hier nu eenmaal en willen het een beetje maken zoals we willen. Op ruzie zitten we helemaal niet te wachten. Ik dacht eerst om nog wat energie te stoppen in contact leggen zoals vrijwilligerswerk bij de streekvereniging, wat nu weer van start is gegaan maar na deze discussie en de informatie dat heel Molkom weet dat wij die vervelende buren en buitenlanders zijn, laat ik dit maar. Het is mij best zo.

De vuilcontainer van de buren die constant voor ons hek moest staan. Pesten volgens ons maar ook pesten volgens hun. Omdat wij deze voor het hek maken moesten verplaatsen, en dat deden.
Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , | 4 reacties

Eruit!

Afgelopen week is er verder gewerkt met de tuin. Hans is bezig met een poort achter. Er is een gedeelte dat een beetje plat is zodat daar gemakkelijk de tuin in kan worden gegaan. Hier willen we dus een poort zodat zand, grind in de tuin gestort kan worden en er evt. ook een graafmachine naar binnen kan. Dit is precies op de hoek met de buren en zij hebben hier hun vuilcontainer staan. Deze zal verzet moeten worden als we eruit willen, eens zien hoe meegaand ze hiermee zijn. Het is voor onze grond, op de gemeentegrond maar op ‘hun’ asfalt(dat vinden zij en het had zeker niet zo breed had moeten zijn). We zullen zien.Hele mooie hekken zijn het geworden, met gaas in gefreesde geulen. Veel werk, maar mooi.

De ekster en ik..

Vandaag waren we aan het kijken op Zweedse websites met Nederlandse producten, specialiteiten noemden ze het. Zo was het mogelijk om een beschuit met muisjes, het geboortepakket te kiezen. Blauw of rose , 2 rollen met een pak muisjes voor 128 sek (13 euro), neem aan dat de verzendkosten er nog bij komen. Duur dus. Er was hagelslag, pindakaas, stroopwafels, kaas, stroop, smeerkaas etc. En prijzig dus. Wij zochten naar frikandellen, die hadden ze niet. Ik zocht naar een recept, vond er meerdere. Een van Guus Meeuwis leek ons wel wat, zie HIER . Supermarkt in de buurt, dus lopens boodschappen gedaan. Toen we in de keuken bezig waren hoorden we dat er iets in de schoorsteenbuis zat. Deze loopt door de keuken, omhoog naar het dak. Beneden in de tweede woonkamer gekeken, hier staat de kachel waar de schoorsteen van is. Daar was wel te horen dat er iets in de buis zat, maar niets te zien. De deur afgesloten zodat het dier niet het huis in kon komen, een zaklantaarn neergelegd die in het kachelgat scheen. Verder met frikandellen maken. Een eerste als proef, die voortreffelijk smaakte. Dus meer. Heel eenvoudig om zelf te doen en lekker! Een 10tal gaat in de diepvriezer. Na het eten ging ik de wasmachine aanzetten beneden en hoorde ik het al. Een ekster zat in de woonkamer beneden, gelukkig deze was uit de pijp. Blij hierom. Hans nog even een foto laten maken met de ekster in mijn hand want deze zat verstrikt in de luxaflextouwen. Waarom ik zo kijk? Ik weet het niet, heb vaak mijn ogen dicht bij foto’s, zal wel mijn afwijking zijn. Maar de ekster staat er goed op! Beetje boos lijkt deze….

Ik wil naar buiten!
Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | 2 reacties

Dramatische beelden

Beren eten gedurende een korte tijd zomers, elandenkalveren. Zo in mei en juni. Dit is een bekend feit. Zo tussen de 8 – 10 stuks, per beer , per jaar, neem ik aan. Niet eerder is dit gefilmd, maar nu heeft iemand hoog op in Noord Zweden dit kunnen filmen. Je ziet het jagen, gelukkig niet meer, kijk HIER. Copyright SVT Nyheter.

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Beetje tuinieren

Ik had al eerder geschreven dat we nog een schanskorf erbij hadden gekocht om als hek te gebruiken net naast de oprit. Zo kan Sverker niet gemakkelijk op straat rondrennen. In principe blijft hij wel in de tuin maar als hij katten ziet dan gaat hij direkt erachter aan. En katten zijn hier genoeg, links naast ons heeft er 4, geloof ik. Dezen lopen vaak in onze tuin. Iets wat ook bij mij het jachtinstinct activeert. Ze zitten vaak op ons balkon, daar mag dus nooit iets blijven liggen wat mogelijk intressant is, ik vind poep in de tuin en laatst was er een die zag dat de werkruimtedeur open stond en dacht hiernaar binnen te gaan. Iets dat ik voorkomen heb. Het gedrag van Zweedse katten is anders dan ik in Nederland ken. Daar renden ze gelijk weg als ik hard naar buiten kwam rennen, hier blijven ze afwachtend zitten kijken. Ze gaan pas rennen als ik echt dichtbij ben en ze door krijgen dat ik het niet goed meen. Als ze gewoon in hun eigen tuin blijven, daar hun behoefte doen en niet overal rond lopen te spoken heb ik er niets op tegen maar helaas is de werkelijkheid anders.
Maar goed, de schanskorf. Hier moest iets mee, zo’n gazen geraamte moet of stenen in of iets anders. Wij kozen ervoor om een bloembak hiervan te maken. Met eenjarig spul want anders vriest het waarschijnlijk toch kapot. Ik heb deze bekleed met gronddoek, ook op de bodem. Toen ongeveer de helft gevuld met plaggen en leemgrond dat we nog op een berg hadden liggen. Lekker kwijt zo! En toen tuingrond erin. Tja, dan de planten. Ik heb geen zaad meer over en dat duurt waarschijnlijk ook te lang. Al eerder had ik als proef popcorn mais gezaaid in een pot. Dit was een tip die ik ergens las, geloof op Facebook. Daar komen geinige grasplanten uit en het moet ook iets hoger worden. Groeit snel. De proef was redelijk goed gelukt (voor de helft want ik had het in een duo-pot gezaaid en een kant had de hele tijd onder water gestaan) en dit leek me wel iets om hier te proberen. Popcorn mais gekocht, een aantal uur laten weken (hoeft geloof ik niet maar dit leek mij de boel te versnellen) en dicht op elkaar uitgestrooid (dat moet zo, dan wordt het leuk vol). Terwijl ik dat aan het doen was, waren diverse vogels zeer geïnteresseerd. Onder andere enkele eksters, die hebben we hier heel veel. De mais goed bedekt met grond maar tijdens de koffie bedacht ik mij dat ik hier maar vliesdoek over moest doen. Zo kon er ook niet gegraven worden. Gelijk gedaan, nu wachten op het uitlopen. Hopelijk wordt het leuk.

De zomeractiviteiten in Molkom zijn weer begonnen. Veel activiteiten die elk jaar terugkomen, nu de pandemiebeperkingen opgeheven zijn, kan het weer. Laatst hadden we een markt op het plein voor de supermarkt, even gekeken maar het is veel van hetzelfde. Veel is ook gericht op kinderen. Maar net zoals vorig jaar, want dit heeft niets met sociale contacten te maken, is er weer een Tipspromenad, een wandeling met vragen. Dit is een begrip in Zweden en ik heb mij hier ooit eens in verdiept toen ik de rondwandeling voor Skrekarhyttan maakte. Wonderlijk is dat altijd dezelfde lay-out heeft. 3 vragen, en dan 1, X en 2. Niets 1, 2, 3 of A, B, C. Raar vond ik toen en vind ik nu weer. Veel vragen gaan over oude TV-programma’s of historische feiten over Zweden. Sommige kennen we maar helaas niet allemaal. Hier leren we wel van. Zo was er nu een vraag over welk dier het oudst werd, er stonden 3 dieren genoemd, 1 was zeker niet goed en ik kan me ook niet herinneren welke dit was. Maar de andere 2 waren: Aziatische olifant en de blauwe vinvis. Tja, even opzocht: de laatste kan het oudst worden, zo ronde de 90 jaar, de olifant zo rond de 80. Er zijn uitschieters maar die zijn er ook bij de vinvis. Weer wat geleerd!

Een van de vragen

De vraag die hier op de foto staat, gaat over een populair snoepje, polkagris. Echt iets Zweeds. Het antwoord is X, 1859, tja, dat heb ik ook op moeten zoeken. Het antwoord op de kindervraag wisten we wel….

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | 4 reacties

Moestuin ellende

Ik ben begonnen met een klein moestuintje. Dit stukje grond lag braak en hier heb ik volgens de nieuwe methode een moestuintje gemaakt. Dat houdt in dat ik niet omgespit heb maar er gronddoek op heb gelegd en dan bladeren, kippehokspul en een deel zand wat ik nog had liggen. Het is dus een stuk hoger geworden. Daar omheen hebben we oude pallets gezet waar ik weer gronddoek tegenaan geniet heb om het wat minder toegankelijk te maken voor ongedierte. Bij een plaatselijke kweker heb ik boerenkool-, salade-, mangold-, couchette- en pompoen- planten gekocht. De courchette en pompoen kon ik op 1 juni ophalen, de andere 2 weken eerder. Bij de boerenkoolplanten werd ik gewaarschuwd, vanaf eind mei moest er insektengaas over, anders kon het koolwitje ze weleens helemaal opeten. Ik denk dan de rupsen van dit vlindertje want dat heb ik weleens eerder gehad. In Dalkarlsberg heb ik ze ooit eens in de kas gezaaid en dat werd een vrolijk rupsen- rondkruip gebeuren. Hier ze dus eerst beschermd met doek en later 2 klamboes over de tuin gelegd. Raar misschien maar deze heb ik nog over van onze vorige huis. Voor het vakantiehuis hadden we bij elk bed een klamboe, dus ik had er 6 liggen. Zonde om daar geen gebruik van te maken. Donderdag alles nog even iets beter bevestigd en de courchette en pompoenplanten geplant, dan zie ik ook dat de boerenkool al aangegeten is. Bah, dat na alle moeite. Zag ook dat er bovenin de klamboe allemaal grote vliegen zaten, mogelijk uit de opgespaarde kippenpoep?

2 juni, gisteren dus, was de internationale artrose-dag. Een ziekte die ik al vanaf 2016 heb, in mijn linkerheup. Eerst alleen vervelend, niet veel pijn maar vanaf begin vorig jaar is het erger geworden. Een spier in mijn lies, de illiopsas, is erg pijnlijk en geeft ook vaak ‘s nachts spontane pijnscheuten. Ik ben naar het gezondheidscentrum geweest en een verwijzing gekregen naar een orthopeed maar verder nog niets gehoord. Het zou 12 weken duren maar door de pandemiechaos kon dit langer zijn en dat blijkt dus waar. Nu is het zo dat ik waarschijnlijk een minder ernstig geval ben, lees in de diverse Facebookgroepen van dit onderwerp dat er mensen zijn die niet kunnen lopen, schoenen strikken en sokken aantrekken. Zo erg is het met mij niet. Lekker ongestoord slapen zou ik wel willen want die pijnscheuten zijn erg irritant. En het is natuurlijk zo dat ik moet afwegen wat ik ga doen overdag. Ik kan niet onbeperkt knutselen of in de tuin werken. Er is een limiet aan wat ik zonder veel pijn kan doen. Dat veroorzaakt ook dat ik nu geen vrijwilligerswerk meer doe. Alles is hier wel weer op gang na de pandemie maar b.v. helpen met appelbomen planten ofzo kan ik vergeten daarvoor heb ik hier teveel te doen en mijn energie nodig.

Het verhaal van de grafsteen kreeg nog een vervolg. Had al verteld dat deze opgehaald werd door een (door ons aangenomen) familielid. Deze dame had de steen die wij op de oprit hadden gelegd, al ingeladen en wij waren nog net op tijd om te voorkomen dat ze er, zonder uitleg vandoor ging. Zo hoorden we een beetje achtergrond. Maar een dag na het plaatsen van de blog over deze steen, bleek dat internet tegenwoordig geen landsgrenzen meer kent. Via de Facebook chat kreeg ik van de dame te horen dat dit artikel met foto weg moest. Het was privé, vond zij. Dat de steen al 18 jaar in een ander zijn tuin lag, de bijna laatste 2 jaar bij ons gaf mij geen recht deze op de foto te zetten. Merkwaardig dat deze steen nooit eerder gemist is. Tja, ik vond en vind het een mooie steen, opa heeft een andere gekregen op zijn graf, mist de steen dus niet en de steen lag in onze tuin. Hadden wij geen actie genomen dan lag hij nog in onze tuin en had niemand, zelfs wij niet, dat geweten. Misschien had Hans hem nooit om moeten draaien. Maar even laten gaan, dacht ik…

.

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | 4 reacties

Rare vondst

De mooie ei-vormige steen van de onderkant

Afgelopen periode erg bezig met de tuin, nog steeds zelfs. We hebben 2 van die schanskorven gekocht en 1 staat er nu als hek aan de voorkant tussen onze parkeerplaats en de tuin. Zo kunnen we Sverker binnenhouden. Hierbij moest er wat veranderd worden zodat de schanskorf goed afsloot. Bij de heg lagen 2 mooie ei-vormige stenen. Een hiervan moest weg. De bedoeling was om deze aan de andere kant van de oprit neer te leggen en dat was ook gebeurd als Hans de steen niet omgedraaid had. Toen bleek het een grafsteen te zijn en hadden wij grote vraagtekens hoe deze nu in onze tuin terechtkwam. Ik zette een foto met vraag in de Facebookgroep van Molkom. Daarna in de tuin aan het werk gegaan zonder de mobiel mee. Toen ik terugkwam en weer eens op Facebook keek, bleken er meerdere mensen gereageerd te hebben, waaronder een radioreporter die graag een item over onze steen wilde maken. Ook was er meerdere keren gebeld. Een persoon melde dat de steen van het graf van haar opa was en dat ze deze graag wilde ophalen en er verder geen ruchtbaarheid aan wilde gegeven, dus het FB-bericht moest weg. Teruggebeld en afgesproken dat zij ’s avonds de steen op zou halen en ik het bericht weg zou halen. De reporter moest ik dus ook teleurstellen. ’s Avonds vertelde zij dat haar familie tot 2004 in ons huis gewoond had en dat opa de steen op zijn graf had gehad totdat oma zeer kort daarop dood ging en ze een gezamenlijke steen hadden gekregen. De steen verhuisde toen naar hun tuin maar met verhuizen konden ze deze niet meer vinden en hadden het dus maar zo gelaten. Ze was blij dat hij terug was en zou een mooi plekje in haar tuin uitzoeken. Tja, zo kwam er dus antwoord op onze vragen en waren we onze mooie ei-vormige steen kwijt.
Achter in onze tuin zijn we ook hard bezig, er komt een trap bij. Opzij van ons zonnedek. Dan zouden we ’s winters via de werkruimte onder in het huis de deur naar buiten kunnen nemen en zonder gevaarlijke hellingen naar de achterkant van ons huis kunnen komen. Het is nogal een werk, de grond hier is echt leem-klei. Moeilijk te bewerken, zwaar. Bij droogte zijn het veelal klonten en bij veel regen wordt het een soort uitglij-klei. Niet leuk, daar moeten we aan wennen. Overigens is hout erg duur geworden. Schrik elke keer van de rekening.
We zijn ook begonnen met het verkopen van zaken die in Dalkarlsberg belangrijk waren maar hier niet meer nodig. Zo hebben we zondag de stronkfrees verkocht. Gauw had Hans hier nog een klein in de weg staand stronkje mee weggehaald. Een stronk hadden we bewaard voor de evt. koper. Dat staat buiten aan de weg en moet altijd goed op gelet worden als we achter wat met de auto doen. Maar de persoon die kwam, vond starten voldoende en laadde hem direct in. De prijs was ook geen probleem, het geld zette hij direct op onze rekening. Snel en makkelijk dus. Nu nog de muggenvanger verkopen, deze is ook niet meer nodig. Er zijn hier wel muggen en knutten maar wij hebben daar geen last van, tot nu toe in ieder geval.

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | 2 reacties

Op mijn netvlies

Nog steeds een beetje geschrokken van wat ons gisteren overkwam. Ondanks dat het goed afliep. Gisteren reden we naar Karlstad om wat benodigd materiaal te kopen. We hebben een smeedijzer tuinpoortje wat we moeten ingieten in cement. Dat moesten we dus halen en verder nog spullen voor de trap die Hans wil maken opzij van ons zonnedek. Verder nog wat planten en de benodigde boodschappen. Het was regenachtig dus prima om de tijd hiermee door te brengen. Zo rond 3-en reden we terug. De weg Karlstad-Ludvika heeft qua snelheid 80 kilometer, afgezien van dichter bij Karlstad, daar mag je 100km. Wij houden ons altijd hieraan maar het gros heeft hier moeite mee. We worden dus veel ingehaald. Een witte transportbus haalde ons met grote snelheid in en was al snel ver voor ons. Toen kwam er uit de bosjes naast de weg een eland rennen, net achter het witte busje. De eland viel en lag op de weg voor ons. Doordat wij niet zo hard reden, 80 dus, kon Hans de auto stoppen en het alarm aanzetten. Ik schrok en vroeg mij af wat we moesten doen als de eland gewond was. Het busje reed gewoon door. Waarschijnlijk had de eland het niet geraakt en had de bestuurder niets gezien. Ik betreurde dat ik mij niet georiënteerd had op wat we moesten doen bij een wildongeluk. De eland kwam voorzichtig overeind, keek onze kant op en begon te lopen. Er leek niets mis met hem, hij ( hij had kleine hoorns ) liep snel aan de andere van de weg het bos in. Op de weg had hij een grote hoeveelheid haar achtergelaten. Zal wel aardig wat blauwe plekken hebben. Goed afgelopen dus mede doordat wij niet zo hard reden. Was het busje ietsjes later geweest dan had deze zeker de eland geschept en waren we getuige geweest van een botsing met een eland. Wel blijf ik met het beeld van die eland liggend op de weg met zijn lange poten onder hem geklapt op mijn netvlies zitten. Nee, geen foto gemaakt, was te geschrokken

boterhamtaart

Gisteren hebben we koudgerookte zalm gekocht. Onze favoriet. Vandaag daarmee een boterhamtaart gemaakt, wordt weer 2 dagen smullen.

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | 2 reacties

Wikken en wegen

Na vele debatten heeft Zweden tezamen met Finland nu de aanvraag voor NAVO lidmaatschap ingediend. Meer dan de helft van de bevolking was hier al langer voor en de politiek heeft hier aan toegegeven. De grootste partij van het land, Socialdemokraterna (S) die ook de premier geleverd heeft, is nu ook om. Er wordt gesproken van een tijd voor en na 24 februari, de dag dat Rusland de Oekraïne binnenviel. Op deze dag veranderde de veiligheidssituatie in het land en werd de discussie om mee te gaan met de NAVO weer actueel. Of een lidmaatschap echt een feit wordt, valt nog te bezien. Alle lidstaten moeten ermee eens zijn om een nieuw lid toe te laten en Turkije roept al een tijdje dat het voor hun een “nee” is. Verder is er grote angst in Zweden (en waarschijnlijk ook in Finland, maar hier lees ik minder over) dat Poetin actie gaat nemen, Zweden straffen voor deze stap. Poetin hoeft zelf niet zijn plannen te bedenken want wat hij zou kunnen, kan hij zo in de krant lezen. Even een vertaler erbij of door Google vertaal halen en hij weet wat er van hem verwacht wordt. Een cyberaanval, disinformatie of het vliegruim van Zweden nog vaker krenken zijn 3 zaken die genoemd worden. De eerste, een cyberaanval, op de bankinformatiesystemen, zou vooral aan het eind van de maand erg vervelend zijn. Ik heb alle betalingen etc. maar vast klaargezet, geen zorg voor mij. Tja, misschien wordt het niet uitgevoerd maar ik heb mijn best dan gedaan.
Een militaire aanval lijkt minder logisch maar hiervoor heeft Zweden toch veel steun voor geregeld o.a. bij Engeland en USA. De komende maanden zullen uitwijzen wat er gebeurd.
Op het Zweedse nieuws stond 1 natuurfilmpje dat interessant was, van 2 lynxen die elkaar het hof aan het maken zijn, de echte paring is buiten beeld maar het hof maken is goed te zien en horen. Zie HIER (nieuw scherm).
De elandtrek van de winter naar de zomergebieden is afgerond. Eerder over geschreven, zie HIER. Dit jaar is er een record gebroken, er moet een rivier overgestoken worden, de Ångermanälven en daar moet een flink stuk gezwommen worden. In 2019 waren dit er 60, 2020 54, 2021 39 en dit jaar 65 elanden. In deze LINK naar een artikel van de Zweedse nieuwszender SVT, kun je als je op de filmpjes klikt twee keer een eland zien over zwemmen.
Het weer is hier mooi en dus zijn we alweer regelmatig aan het wandelen. Vrijdags naar Mölnbacka, mooi gebied hier in de buurt met veel wandel en picknickmogelijkheden. Heb daar stekken geplukt van donkere vlier en deze in hydroponisch kweekwater gezet. Ze blijven mooi en verwelken niet, hoop dus dat het iets wordt. Deze vloeistof heeft mij al meer stekken opgeleverd. Geranium en basilicum maken in korte tijd al wortels. Hopelijk de vlier ook. Op de weg terug van de wandeling hoorde ik op de radio dat er elanden op de snelweg bij Karlstad stonden aan de voor hun verkeerde kant van het wildraster. Blijkbaar was het een populaire dag voor elanden om eens rond te rennen want iets later zagen wij er ook 2 staan in het bos.

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , , | 2 reacties