Aan het werk

We zijn bezig met een veranda te maken bij de Handelsbod. Hier willen we een houten platform maken van 5 bij 4 meter. Daar kunnen dan heerlijk de ligstoelen op en een weg ermee!eetstel. Iets bouwen hier is nogal eens complex. Vaak zitten er grote stenen in de grond of stuit je op een rots. Het grondwater zit ook erg hoog en we krijgen dan ook problemen met het graven van drie diepe kuilen waar we betonblokken in gaan zetten voor als steunpunt onder het platform. Heel normaal is het om hier betonsteunpunten te maken met grind ertussen en daar het geheel met balken op te bevestigen. Bij het graven stuiten we op een groot lang rond blok, ik denk nog even aan de granaat die vorig jaar Dalkarlsberg bekend maakte in heel Zweden. Maar nee, het is een volgestorte betonnen buis met een ijzeren pin erin. Misschien ooit eens een vlaggenstok geweest en gekanteld en begraven om er van af te zijn. Nu zitten wij er mee. Hans bedenkt om het ding eruit te trekken met de quad. Dan op een transportkarretje en weg naar een plek waar wij er geen last meer van hebben. Goed dat dit lukt!
Verder hebben we veel last van een das die op zoek is naar een goede slaapplek voor de winter. Sverker weet altijd alle indringers te vinden en was duidelijk geïnteresseerd in een bepaalde plek bij de Handelsbod. Hier had de das geprobeerd om onder de Handelsbod te gaan slapen. Alle stenen waren op een plek opzij gesleept en er was een doorgang gemaakt. Dit hebben we afgesloten met een ijzeren rek dat wel van binnenuit open kan maar niet van buiten geopend kan worden. Dit om hem/haar er wel uit te kunnen laten als deze onder de Handelsbod zat. En ’s nachts de radio aan, daar hebben ze een hekel aan. De grond voor het rek geharkt maar geen sporen gezien bij onze rek-constructie. Waarschijnlijk zit-ie er niet. Vandaag vond ik een dassen-toilet naast onze veranda bij het huis. Dit betekent vaak dat er een das in de buurt zit. De gehele onderkant van de veranda onderzocht met een schijnwerper, niets te zien. Dan in de miezer-regen, de gehele onderkant afgesloten met grote stenen (iets waar we meer en meer genoeg van hebben hier!). De poep weggehaald. Nu maar afwachten.

Advertenties
Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Beetje trots

de valp
Afgelopen week werd Hans dinsdagavond ziek. En niet een beetje ziek maar echt in bed liggen en ontzettend sloom zijn. Op zaterdag zou de opening van de rondwandeling die we gemaakt hebben bij Skrekarhyttan Ruin zijn. Daar had ook hij een rol in. Naast de bezorgdheid om zijn ziek zijn moest ik ook voor deze activiteit alles zien te regelen. Dat hield in dat ik de quad met aanhanger moest besturen. Onder andere moest er hout naar de picknickplaats gebracht worden zodat we zaterdagmiddag konden BBQ-en. Ik vroeg Ulf om mij te helpen. Dat bleek vrij makkelijk te zijn. De aanhanger kreeg ik gemakkelijk achter de quad en met afkoppelen bij achteruitrijden was het een eenvoudig karwei. Koste Ulf en mij een half uur en eigenlijk had ik Ulf zelfs niet echt nodig gehad. Maar het was wel gezellig zo’n vijfenzeventigjarige achterop!
Op zaterdag was Hans nog steeds nergens toe in staat en ik was bezorgd of er wel genoeg hout was voor het BBQ-en en moest ook aanmaakhout en fakkels enzo meenemen. De Valp zou hier handig bij zijn. Vele jaren geleden toen Hans een zweepslag in zijn dij kreeg veel mee gereden maar dit seizoen maar een keer. Starten is vaak nog iets van weten hoe het moet en de goede tactiek toepassen. Gelijk ’s morgens geprobeerd hem uit de carport te krijgen. Hij had er blijkbaar zin in, hij starte en liet zich gemakkelijk op de oprit zetten. Dan alle spullen erin. Hans was verbaasd dat de Valp op de oprit stond en vroeg zich af hoeveel werk ik gehad had met starten, tja eigenlijk niets. De rit naar Skrekarhyttan was ook geen probleem, netjes achteruit geparkeerd en alles vantevoren klaar gemaakt voor de opening. Er kwamen rond de twintig volwassenen en vijf kinderen. De kinderen zouden met een eigen groep de rondwandeling doen. Hier dacht ik maar mee te helpen. Tijdens de rondwandeling zijn er bordjes met vragen, op elke bord staat een vraag voor volwassenen en een voor kinderen. Het antwoord staat op het volgende bord. De eerste drie bordjes las ik samen met de kinderen en we bespraken de antwoorden. Daarna gingen ze hard rennend naar het volgende bord, en weer naar het volgende. Mij hadden ze daar niet bij nodig. De wandeling is ongeveer een uur maar de kinderen hebben waarschijnlijk maar een half uur nodig gehad. Daarna koffie en BBQ-en (moesten ze zelf meenemen). Zelf had ik koffie meegenomen en verbaasde mij over de vele spullen die meegenomen waren. Zo had Barbro die zo rond de tachtig is taart gebakken, watermeloen in stukken op een schaal en een salade mee. Iedereen mocht pakken. Het verbazingwekkende was voor mij dat dit alles in een drietal rieten manden zat met mooie spierwitte geborduurde doeken hierboven op. Bordjes en bestek had ze ook mee. Die doeken konden volgens mij direct in de was. Beetje zonde zou ik vinden voor zo’n omgeving. Maar gelukkig is niet iedereen hetzelfde!
Heb mijn auto te koop staan. Op de Zweedse marktplaats een advertentie gezet, staat nu al zes weken. Veel rare mails hierop gehad: mensen die geen Zweeds persoonsnummer hebben en de auto op mij geregistreerd willen laten staan, Finnen die hem willen importeren (dit vereist veel extra controle om hem van mijn naam af te krijgen), biedingen die heel erg onder de waarde zitten, veel vragen die nergens op slaan. Maar twee kijkers gehad. Het probleem blijkt ook te zijn dat het ver weg is voor vele, even 200 km rijden om te kijken is ook niet echt geweldig. En als ze dan komen wordt de auto heel precies onderzocht. Blijkbaar wordt er van een ruim 10 jaar oude auto geeist dat deze geheel gaaf is, geen enkel roestplekje of beschadiging. Met een zaklantaarn wordt de auto heel precies bekeken en elk plekje wordt uitvoerend onderzocht. Ik snap dat je graag een geheel gave auto koopt maar dan moet je volgens mij geen 10 jaar oude gaan bekijken. Geloof in ieder geval niet dat mijn verkoop gaat lukken.

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | 4 reacties

Missen

Een week zonder Herbert Jr., de haan. De dames misten hem duidelijk. Ze waren erg in de war in het begin. Nu begint het te wennen en zijn ze ook zonder hem in de tuin geweest. Iets dat ik eerst niet wilde omdat hij altijd de wacht hield en de dames waarschuwde voor gevaar. Maar ze lijken nu zelf ook goed op te letten en ze willen dolgraag rondpikken op het erf, dus ze er maar uit gelaten. Op de foto hieronder is een van de witte kippen insekten aan het pikken uit de klimplant op ons zitje. Je ziet dat zij beschadigd is op haar rug, dit was iets wat Herbert veroorzaakte met zijn scherpe klauwen (vaak geknipt en gevijld maar dit hielp niet).bild 1-52Mis Herbert zelf ook, zijn gekraai was altijd leuk om te horen ’s morgens. Er wordt wel gezegd dat de vervelendste mensen vaak het meest gemist worden omdat ze hun omgeving zo beïnvloeden. Nou zo is het dus met Herbert ook. Nu ik zonder gevaar het kippenhok kan verlaten kijk ik nog altijd angstig achterom.
Deze week weer met Hans naar het gezondheidscentrum geweest. Hij was de week ervoor gebeten door een elandenvlieg en kreeg weer de allergie-verschijnselen. Een grote, opgezwollen vochtige plek werd de beet en jeukte verschikkelijk. Hans wilde antibioticum maar hier zijn ze voorzichtiger mee geworden. De plek werd bekeken, behandeld en we mochten weer naar huis. Nu is het goed inpakken geworden voor hem en voor de wandelingen spuiten met een anti-insectenmiddel. Heb hier vorig jaar ook over geschreven en hier staan foto’s bij van het akelige beestje, zie HIER. Dat we dit ooit nog eens goed gaan voorkomen lijkt haast onmogelijk. Gewoon op tijd beschermkleding aan en opletten.
Deze week ondanks de regelmatige regenbuien nog veel buiten gezeten. Niet vaak met volle zon maar de temperatuur is goed. we zitten nu veel bij de Handelsbod en hebben besloten hier een veranda te maken. Een grote houten vlonder waar we de ligstoelen op kunnen zetten en kunnen eten. Zoiets van 3,5 bij bijna 5 meter. We wilden al beginnen maar het weer zit daarvoor nog een beetje tegen. Heb al wel gesnoeid.
Gisteren zijn we een eind wezen wandelen bij Pershyttan, o.a. bij het meer waar ik onderstaande foto heb genomen. Een echt Zweeds uitzicht vind ik.
bild 2-51
Vandaag zijn we met de valp naar Blankhult gereden. Het was zondag dus meer wandelaars. Maar toch heel rustig kunnen lopen. Ook een beetje gevaarlijk, veel stenen en wortels die de paadjes ongelooflijk glad maakten. Het watertekort lijkt me nu toch wel opgelost, hier moesten we vaak door het water waden om het pad te kunnen volgen.
bild 2-53

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , , | 2 reacties

Van links naar rechts

Skärmavbild 2017-09-03 kl. 16.19.53Vandaag is het precies 50 jaar geleden dat Zweden overging naar rechts rijden. Dat gebeurde om 3 uur ’s morgens 3 september 1967.
Er was vandaag een herinnering georganiseerd. Auto’s van 1967 of ouder reden in Stockholm op een afgezet gedeelte en wisselden van links rijden naar rechts rijden. Daarna was er feest voor de deelnemers, ze kregen ontbijt aangeboden buiten op Djurgården. Destijds was er als promotie voor het rechtstijden een lied gecomponeerd, “håll dig till höger, Svenssson” (houd je rechts Jansen), kun je HIER horen (youtube, opent in een nieuw venster). “Svensson” is de Zweedse standaardnaam zoals “Jansen” in Nederland.
Hier bij ons op het erf is er ook iets gebeurd. Herbert Jr., mijn IJslandse haan is doodgeschoten. Geheel gepland, ik had Vincent (woont iets verderop in het dorp en ik laat drie keer per week hun honden uit) gevraagd om mij te helpen met de haan weg te nemen. Herbert Jr. was erg agressief tegen mij, ik waagde mij haast niet in zijn buurt en hij beschadigde de hennen met betreden. Het was genoeg geweest, had ik besloten. Vincent belde mij om half tien ’s morgens. Hij zou over een half uur komen en dacht zijn salongeweer mee te nemen. Geen idee wat dat was. Maar dat was dus een geweer waarmee je dichtbij kunt schieten met echt kleine kogels. Heel galant vandaar salon?Hans en ik hadden Herbert gescheiden van zijn dames. Hij was hier wat van in de war maar wel heel rustig. Toen Vincent kwam zei hij direct dat hij hem zou schieten, hij stond zo mooi. Een schot en het was gebeurd met Herbert Jr. Jammer, maar zo ging het. Vincent heeft hem meegenomen. Ik heb het kippenhok schoongemaakt en nu moeten zowel de vijf oude (een jaar) als de vijf jonge (3 maanden) echt goed gaan integreren. Heb al een nieuwe haan gevonden, deze is nu zeven weken dus moet nog even wachten.

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | 2 reacties

Nazomer

bild 2-40Echt nazomerweer hebben we deze week. Vandaag donderdag heeft het bijna de gehele dag geregend (eindelijk eens het hele huis schoongemaakt!) maar alle andere dagen hebben we ’s middags op de ligstoelen in de tuin gelegen. De foto’s hierboven en onder zijn van woensdag, toen ik in Nora was om naar de kapper te gaan. Iets dat ik vroeger natuurlijk altijd in Örebro deed maar sinds dit jaar heb ik een favoriete kapster in Nora. Sverker en ik gaan uiteraard een stukje rond in Nora. Dat is populair bij hem, er is zoveel te snuffelen! Het toeristenseizoen is duidelijk geëindigd. Overal is het erg rustig en een aantal ijswinkeltjes zijn al ontruimd. Het veer naar het eiland Alnstorp Ö vaart nog wel maar heeft maar een passagier zo te zien. We hebben nogal haast, alles zit op elkaar gepland, dus een boottochtje zit er niet in voor Sverker en mij. Wordt volgend jaar dus, vandaag is de laatste dag dat het veer vaart.
Voor mijn haan Herbert Jr. zijn de dagen geteld. Hij valt mij elke keer steeds fanatieker aan. In het begin kon ik hem nog pakken en aan de poten op de kop houden om hem te laten zien wie hier de baas was. Maar nu trapt hij mij niet alleen maar bijt hij zelfs met zijn bek. Hij is moeilijk te ontwijken. Ik heb daarom aan een kennis, Vincent, die gespecialiseerd is op vogeljacht, gevraagd of hij mij kan helpen met hem naar de hanenhemel te helpen. Het weekend zal het waarschijnlijk gebeuren, jammer zo’n mooie jongen maar deze situatie is nu echt onhoudbaar. Ben eigenlijk nooit bang geweest voor mijn hanen maar deze is mij de baas. Tja, en er kan er maar een de baas zijn(over mijn kippen): IK!
bild 1-41

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | 4 reacties

Smulbos

Ja, zowel in 2012 en 2014 heb ik een blog geschreven met dezelfde titel als nu. Dat komt omdat er veel heerlijke eetbare zaken in het bos te vinden zijn. Bessen zoals bosbessen en lingon(vossebes) maar die zijn er nu wat minder. Waarschijnlijk omdat het droog is geweest. De lingon is net aan het rijpen dus misschien valt dit nog mee.bild 1-39Maar paddenstoelen zijn er genoeg. Heel veel zijn er eetbaar. Cantharellen hebben we al zakken vol van mee naar huis genomen. Een veilige paddenstoel om te eten, goed herkenbaar en smakelijk. Nog steeds houden we ons aan een drietal paddenstoelen, cantharel, gele stekelzwam en de trechtercantharel.
Vorig jaar hebben we ook veel eekhoorntjesbrood gegeten. Van deze soort zijn er hier heel veel, ze hebben een familienaam: “sopp”, dacht dat bijna alle van deze familie eetbaar zijn. Ze zien er hetzelfde uit alleen wat ander motiefjes en kleuren. Dezen kunnen wel goed in soep. Zelfs een kant en klaar soep kun je hiervan kopen: “Karl-Johan soppa”. En dan de eigen paddenstoelen erin, knäckebröd en boter erbij en smullen maar.
Er zijn natuurlijk veel mooie paddenstoelen die je niet moet eten. Daar kun je naar kijken en van genieten maar niet in de soep hiermee. Misschien is wel de regel dat de echt mooie niet eetbaar zijn. Zo vond ik deze erg mooi maar vrees dat deze een soort zenuwgif bevat wat niet gezond is dus… Hier blijk je erg ziek van te worden en hartkloppingen te krijgen.

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Populair

bild 1-36.JPG
Ja, nog weer twee keer op stap geweest met bevriende Hollanders. Op donderdag nog met Dirk en Winny naar Alntorps Ö, een eiland dat in het meer bij Nora ligt. Hier waren wij al langere tijd niet meer geweest. Er gaat een boot naar toe, de “Plaskus” en tegenwoordig is deze gratis onder het zomerseizoen. Vaart van na midsommar tot eind augustus. Op het eiland hebben we de rondwandeling gedaan. Hier ga je het grootste gedeelte langs het water. Gepicknickt op een plekje met mooi uitzicht op Nora. Het was een redelijk lange wandeling, geloof anderhalf uur dat we erover gedaan hebben. Onderweg kwam ik nog Lars-Olof tegen. Een oud-collega. Als ik hem zie moet ik altijd aan mijn eerste nieuwjaarsviering in Zweden denken. Dat was dus in 2008. De eerste werkdag in het nieuwe jaar was hij de eerste die ik tegenkwam. Zoals gewoon in Nederland omhelsde ik hem, zoende op beide wangen en wenste hem een “gott nytt år”. Lars-Olof was diep geschokt en wist niet wat hij hiermee aan moest. In Zweden is het dus gewoon om even “god fortsättning” (goede voortzetting) om de hoek van de deur te roepen en verder niets meer te doen. Misschien af en toe nog een handje maar dat is meer iets voor de directeur. Dus ik sloeg een behoorlijk figuur, en dan nog wel met Lars-Olof die erg netjes en semi-verlegen is. Tja, als ik hem zie is dit het eerste waar ik aan denk…
We haalden de boot om half vijf, het was druk, er waren er veel die terug wilden. Leuk om weer eens het eiland gezien te hebben, echt veel is er eigenlijk niet te doen. Maar de atmosfeer is leuk. Dat was dus de laatste keer met Dirk en Winny, zij zijn nu weer terug in Nederland. Was leuk om elkaar weer te zien!
Op zaterdag zijn we met Jet en Piet een middagje weggeweest. Jet leest mijn blog en we hebben al langer contact. Zij hebben een vakantiehuis aan de andere kant van Örebro. We reden naar Skrekarhyttan en liepen de rondwandeling (eerst nog even bij het kruithuis in Dalkarlsberg en Stampen gekeken). Het weer was erg instabiel maar we hadden geluk, tijdens het koffiedrinken onder het dak van de picknickplaats viel juist de regenbui. Daarna naar de gallerie van Skrekarhyttan, hier was een intressante tentoonstelling. Schilderijen van Kristin Jönsson en Jeanette Wåhlstrand, de laatste maakte ook beelden, het meest meisjes hoofdjes met verschillende gezichtuitdrukkingen. Heel intressant.
Daarna gaan we naar Älvhyttan, Jet en Piet vinden de verschillend gekleurde rest-stenen erg mooi en die liggen daar heel veel. Als de stenen uit de ijzergroeve gesmolten worden in de ijzeroven blijven er rest-stenen over waar het gros van de ijzer uit gesmolten is. Deze resten kunnen verschillende kleuren hebben, wat aangeeft welk mineraal erachter is gebleven. Chroom of Cobalt geeft een blauwe kleur, zwavel grijs, ijzer groen en dan mangaan en titanium lila. De laatste kleur heb ik nooit gezien hier in de streek. Maar blauw ligt volop bij Älvlången, het meer bij Älvhyttan, een tweetal kilometers van ons huis. Hier gaan we dus zoeken. Een populaire vakantie-herinnering is dit vaak.
Diverse blauw ligt er, wordt nog moeilijk kiezen! Het zijn gesmolten stenen dus de vorm kan nog weleens grillig zijn.
Daarna bij ons thuis nog even napraten en dan rijden Jet en Piet weer naar hun Zweedse huis. Gezellig geweest!

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | 3 reacties