Meer op orde

Elke dag komen we wat meer op orde. Het is veel, we zijn van twee huizen met garage, handelsbod en carport naar een huis verhuisd. Een groot huis maar wij hebben meer van alles. Ondanks dat ik veel verkocht heb, hebben we nog steeds teveel. En we moeten zorgen dat we veel zaken kwijtraken. Dat is moeilijk, het komt vaak neer op weggooien van goede spullen. Niemand is tegenwoordig nog geïnteresseerd in een tweedehands kast, stoel of dekbed. Wij hebben het zo goed tegenwoordig dat alles nieuw gekocht kan worden. Wat dus inhoudt dat veel goede spullen richting vuilstort gaan of tweedehanswinkels. Maar die willen ook niet zo alles. Moet er maar aan wennen, ik had altijd de instelling “dat het altijd nog weleens van pas kan komen”. Maar dat was toen ik genoeg ruimte had. Dus daar moet ik in veranderen.
Hier in Värmland blijken veel mensen last te hebben van een muizenplaag. Ik heb nog geen muis gezien en ook geen sporen. Maar omdat kippen altijd muizen aantrekken heb ik twee muizenklemmen die ik elke avond op scherp stel bij het hok. En ja, vanmorgen had ik beet. Beetje zielig, een klein muisje dat ook nog met zijn kaak behoorlijk vast zat. Maar ik neem aan dat-ie op slag dood was. We voeren altijd de vogels, in Dalkarlsberg met zonnebloempitten. Hier stond in de krant dat je beter vetbollen kon gebruiken omdat deze minder knoeiden en dat trok minder muizen aan. Met de verhalen over de plaag iets wat mij wel een goed idee leek. En ja, we krijgen veel koolmeesjes die even komen eten. Leuk! Beetje statistiek voor mijzelf: muis in kippenhok: 3 (25 oktober 2020)
Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , , | 5 reacties

Enkele foto’s

Uitgebreid gewandeld vanmiddag en enkele foto’s genomen bij de gemeentelijke tuin (hembygdsgård). Dit is een historisch gebied. Het heet hier Nyed, bij ons heet het Upperud. Moet nog eens uitzoeken hoe dit in elkaar past. Het is in ieder geval allemaal in Molkom!

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , , | 4 reacties

Zo anders

We wonen hier, in Molkom, nu zeker anderhalve maand, maar de overdracht van ons huis in Dalkarlsberg is nu drie weken geleden. Niets meer gehoord van de nieuwe eigenaars, dus ik neem aan dat het allemaal goed is. We hadden eindschoonmaak geboekt bij een bedrijf dat o.a. in Örebro zat, een goede prijs vroeg en een geweldig compleet schema had met wat ze allemaal schoon zouden maken. De werkelijkheid was wat anders. Eigenlijk zouden we de dag van de schoonmaak niet in Dalkarlsberg zijn maar omdat het verhuizen van de kippen anders ging dan gepland (ze sprongen elke keer uit de verhuisdoos en bleven daardoor nog een nachtje langer) reden we toch naar het “oude” huis. De schoonmakers waren twee mannen en een vrouw, uit een waarschijnlijk oost-Europees land, die weinig engels spraken en zeker geen Zweeds. Communiceren was dus moeilijk. In het overzicht van het schoonmaakbedrijf stond dat ze alles bij zich hadden dus ik had de warmwatervoorziening afgesloten. Maar ja, dat hadden ze dus wel nodig. Gelukkig hadden we nog een oude waterkoker achtergelaten want zo’n boiler aanzetten kost tijd voordat er warm water is. Wat ze precies schoonmaakten was mij niet helemaal duidelijk. De ramen, zag ik en het fornuis en de oven maar er zat weinig voortgang in. De dag erna hoorde ik van Ulf, een bevriende buurman, iets verderop die de deuren opende en sloot voor de schoonmaak, dat ze tot 10 uur ’s avonds bezig waren geweest en duidelijk niet aan alles toe waren gekomen. De vloeren heb ikzelf met een oude doek schoongemaakt, een stofzuiger had ik niet meer een natte doek was het enige dat ik kon gebruiken. Hans vond dat we niet moesten klagen, vonden de kopers Beatrice en Kristian het goed dan was het ok. Bea vond dat de ramen goed schoon waren en had verder geen opmerkingen. Een pak van mijn hart, anders was het een heel gezeur geworden. Ze waren, ik neem aan, zijn heel enthousiast over hun nieuwe huis.
Hier in Molkom is het een wereld van verschil, vergelijken gaat niet. Ook hier zijn mooie plekken om te wandelen. Molkom zelf is meer een industriestadje (als je het stadje mag noemen) en wat minder Zweeds van opzet. Er is zelfs hoogbouw. Er staan ook veel grote huizen, waarschijnlijk heeft de crème-de-la-crème van Karlstad hier vroeger gewoond of misschien de eigenaars van de bedrijven waar het eerder heel goed meeging.
Achter ons loopt de stationsstraat en hier staat ook een station aan (op de foto: 264 km naar Göteborg, 214 km naar Falun). Dit is niet meer in gebruik. Er rijden nog goederentreinen maar personenvervoer gaat over Örebro. Nu ik niet meer in Dalkarlsberg woon, merk ik dat er erg veel “moeten” was in Dalkarlsberg. Deels wat ik mijzelf opgelegd had, deels zaken die gewoon geregeld moeten worden. Zo controleerde ik om de dag de schrikdraad, of deze nog vrij van onkruid was en onbeschadigd. Een tweetal keer liep ik er dan langs, eerst controleren, weghalen van begroeiing en later terwijl deze aanstond controleren of het allemaal functioneerde. Ook controleerde ik de waterpomp en het drukvat, dit ongeveer om de veertien dagen, was de druk nog ok of moest deze bijgevuld worden. Deze twee zaken had ikzelf bedacht, of het echt nodig was, ik betwijfel het nu. Verder was er natuurlijk het onderhoud van de tuin, met 15000 m2 is dit heel wat. Hier hoeft er niet zoveel. Het water zorgt de gemeente voor, zo ook met de afvoer. En het water is mooi helder, goed van smaak en niet zo bruinig. Ons servies is weer helder van kleur, de afwasmachine en het water hebben dit weer als nieuw gemaakt. In Dalkarlsberg zat erg veel ijzer in het water (wij hadden geen filter geïnstalleerd) en hoewel het drinkbaar was, smaakte het matig en was een beetje bruinig. Wat dus ook aanslag gaf op het servies en textiel etc. Hier heb ik mij nooit aan gestoord maar nu vind ik het wel fijn dat het kraanwater hier goed smaakt en ons servies weer glimt.
Het is hier niet zo stil als in Dalkarlsberg, er rijden auto’s, lopen mensen, er gaan twee bussen over de stationsstraat en af en toe een trein. Niet alles direkt in de buurt maar ik hoor het wel. Had gedacht dat ik dit heel erg zou vinden maar het is iets wat mij niet zo interesseert. ’s Zomers zal het wel meer opvallen omdat we dan meer de ramen open hebben, verwacht ik. Al met al is het verschrikkelijk anders hier maar ook aan te wennen en ik mis Dalkarlsberg (nog??) niet.

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , , | 3 reacties

Krijgen en geven

Ja, deze week heb ik mij veel met onze huisgenoten beziggehouden. Dinsdags dus met Sverker naar de dierenarts in Karlstad. De dierenarts is tegenwoordig populair, veel mensen hebben een hond of kat genomen om de leegte in huis in te vullen nu ze meer thuis zijn ivm de pandemie. En ja, daardoor is er meer vraag naar de kennis en capaciteit van de dierenarts. Dat had ik wel gelezen maar het kwartje was blijkbaar niet gelijk gevallen want toe ik maandags zocht naar dierenartshelp voor Sverker ontdekte ik dat dit moeilijk ging worden. Een dierenarts wilde hem woensdags wel helpen maar dan was het acuut-tarief en direct 1200 sek duurder. Na veel wachtrijen werd ik teruggebeld door een in Karlstad en na lang zoeken en zuchten kreeg ik tijd op dinsdag. Had mij ingesteld op minstens een uur en 5000 sek. Na even wachten kwamen we in een behandelkamer en kwam er iets later een verpleegster. Ze betaste zijn pootje en gelijk ging dit mis zoals ik al gezegd had. Zo’n afgebroken nagel doet erg zeer en Sverker reageert direct door iedereen te bijten die er maar naar wijst. Hij kreeg dus een muilkorf. Daarna gingen een leerling-dierenarts en de verpleegster aan de gang. Zijn nagel zat los en dit was blijkbaar gunstig. Ze haalden deze er zo af, geen verdoving en operatie nodig. Daarna nog een uitgestudeerde dierenarts erbij die bevestigde dat dit zo okee was. Ik vroeg nog om zijn nagels te knippen en dit werd ook erg zorgvuldig gedaan. Een uur later stonden Sverker ik buiten, hij behandeld en ik maar 1300 sek armer. Verbaast over deze behandeling maar het lijkt heel erg goed te gaan. Geluk dat ik tijd kreeg en dat het blijkbaar minder complex was dan eerder. Sverker was er blij mee, mooi!

De volgende dag ben ik aan de gang gegaan met mijn kippen. Ze zijn goed gewend maar er is geen dak boven de ren zoals ze gewend zijn. En bij regen, wat we nu regelmatig hebben, staan ze allemaal onder een klein dakje in de hoek van de ren. Dit is laag en te klein voor zeven kippen. Ik heb alle takken en bladeren van het gaas dat bovenin de ren is gemonteerd afgehaald en samen met Hans hebben we een dekzeil gemonteerd. Niet heel groot maar genoeg om met regen en later, sneeuw, rond te lopen. Tijdens mijn schoonmaakactie lieten de kippen duidelijk merken dat ze het leuk vonden dat ik in de ren was. Ze liepen om mij heen, klommen in mijn emmer en sprongen voor mij uit. Leuk! Ze zijn erg sociaal en reageren op mijn stem, “meisjes, meisjes” roep ik altijd als ik naar het hok ga en dan staan ze gelijk te kijken. Straks mogen ze ook hier naar buiten, gezellig.
Sverker was ook nog door een af ander beest in zijn heup gebeten en op vrijdag werd dit een grote ontsteking. We gingen even naar Filipstad om wat boodschappen te doen en even rond te kijken. Ik had ook als doel een babypakje te kopen met voetjes. Dat kon Sverker dan aan zodat hij de plek op zijn heup niet kon likken. Maar dit lukte niet, geen kledingzaak te vinden. ’s Avonds naar de plek gekeken, Hans zei dat ik deze maar eens uit moest drukken en dit was een goed plan. Een grote bruine pus-worm kwam hieruit. ’s Nachts heeft hij met een kap om geslapen, hier heeft hij een ontzettende hekel aan. Vandaag heb ik een hansopje voor hem genaaid, redelijk gelukt. Hoofddoel is dat hij van de plek af blijft en dat lijkt nu te lukken.
Met de titel van dit bericht bedoel ik dat je altijd krijgt wat je geeft. Geef je kippen veel aandacht dan wordt je beloond met veel aandacht van hun naar jou toe. En dat is leuk. Zo ook met Sverker, zorg ik goed voor hem, krijg ik veel terug. Stiekeme likjes in mijn. oor, zijn hoofd of lijfje tegen mij aan. Het loont de moeite en het is leuk!

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | 3 reacties

Langzaam wennen

Nu wonen we eigenlijk al drie weken hier maar de laatste week voelt het pas echt want toen was de verhuizing over en moesten we het met een huis doen. Hans heeft al plannen om een voorraadruimte te bouwen. Rechts van het huis, er zat er al eerder een maar die hebben de vorige bewoners afgebroken. Deze was in te slechte staat. Handiger om op te knappen dan af te breken lijkt mij, maar blijkbaar dachten zij hier anders over. De geplande voorraad wordt dan ook iets groter. We hopen dat de enige persoon die we hier kennen de ondergrond in orde kan maken, er moet gegraven worden, steunpilaren gezet en tegels moeten gelegd worden. De leverancier van de stadswarmte waar wij op aangesloten zijn, Stefan, doet dit als zijn hoofdactiviteit. En hij kwam al snel kennismaken. Hopelijk kan hij op korte termijn, voor november moet het af zijn want dan wordt het winter. Tenminste zo hebben wij het altijd meegemaakt en ik denk niet dat het hier anders is. Afgelopen maandag zijn we, zoals iedereen die verhuist, naar de Ikea geweest. Nu in Karlstad. Hier ligt de Ikea naast een natuurgebied, Bergviken, en daar hebben we Sverker uitgelaten. Mooi, een groot meer ( Vänern, het grootste meer van Zweden), rotsen en bos. Maar ook de snelweg die vlakbij loopt en dus veel lawaai geeft. Bij Ikea hebben we wat inrichting gekocht. O.a. een grote kast in de badkamer, daar zat een grote spiegel waar we graag vanaf wilden. Het wordt altijd meer dan gedacht, hoewel wij niet zoveel kopen, hebben we toch iets meer gekocht dan gepland. En we moesten ook nog een nieuwe stoel ophalen bij een ander meubelbedrijf, Mio. Dit ging maar net, de stoel met zitkruk paste echt net. De Dacia imponeert mij, deze heeft zich geweldig gehouden onder alle verhuistochtjes en er kan echt veel in. Terug moest Sverker op mijn schoot zitten want voor hem was geen ruimte meer achterin. Hij vond dat prima maar ik vond het een beetje eng. Mocht er iets gebeuren dan zou hij zo door de voorruit gelanceerd kunnen worden. Maar alles ging prima. Donderdag hadden we een feestdag, toen waren we 43 jaar samenwonend/getrouwd en besloten alleen leuke dingen te doen op deze dag. We gingen naar Acksjön, ongeveer 5 km van ons af richting Hagfors. Hier zijn meerdere wandelroutes, we kozen de middellange van 7 km. Dit viel nog tegen, veel hoogteverschillen en moeilijk lopen omdat het pad smal was. Maar mooi! Daarna in de woonkamer op het benedenniveau in het huis, gegourmet. Beetje moeilijk is, dat dit huis haast geen deuren heeft tussen de gemeenschappelijke ruimtes. Gourmetten kan stinken, dus daarvoor had ik een gordijn tussen de ruimte en de hal opgehangen. Dit hielp aardig, goed luchten daarna hielp. De dag erna, vrijdags, lukte het Sverker om aan een pootje zijn spoor te blesseren, dit heeft hij al vaker gehad en elke keer wordt dat een duur dierenartsbezoek. Nu moet ik dit morgen, maandag, even regelen. Zo leren we ook de dierenarts kennen. Maar hiervoor bedank ik Sverker niet, vervelende actie altijd. Langdurig en pijnvol voor hem. En voor mij, want hij bijt mij gewoon als ik probeer zijn pootje te verbinden. Nou ja, we zullen zien wanneer hij mag komen.
Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | 8 reacties

Alles naar een

Ja, we zijn verhuisd! Van twee huizen, een garage, handelsbod en carport naar een huis met een inwendige voorraadruimte van 30 m2. Dat past natuurlijk niet! Daarvoor hebben we veel verkocht en afgevoerd, maar niet genoeg natuurlijk. Dus heel veel staat nu op het onderste balkong dat we hebben. Uiteraard hebben we wat zaken meegenomen die handig leken maar waarvan het nut betwijfeld kan worden. Zoals de sneeuwspuiter, handig om een paadje te maken naar het kippenhok dat beneden bij de weg ligt. Maar of dit echt nodig is? We hebben ook twee sneeuwschuivers en twee sneeuwscheppen. Beetje veel hebben we van alles. Misschien nodig zo op het platteland waar we woonden maar hier waarschijnlijk niet. Zo hebben we ook 6 oplaadbare zaklampen, in Dalkarlsberg een must, in de winter zonder zaklantaarn naar buiten ’s avonds was jezelf op de dodenlijst zetten. Maar hier hebben we straatlantaarns en tot nu toe geen behoefte gehad aan een zaklantaarn. Hier is het juist belangrijk om niet de poepzakjes van Sverker te vergeten met de wandeling want dat kan erg vervelend worden. Een andere wereld die we deels herkennen maar ook deels moeten leren kennen. Het verhuizen is gelukt, een prestatie op zich! Drie weken hadden we, de eerste week elke dag op en neer met een dichte aanhangwagen. Daarna om de dag, twee keer met een dichte aanhangwagen, andere dagen met een aanhangwagen met een rek. Een tweetal dagen twee keer gereden op een dag, 6 uur in de auto! Dat meest met openhaardhout en wat andere zaken. De Dacia hield zich geweldig, geen enkele keer problemen gehad ondanks dat de aanhangwagen vaak zwaar beladen was. Voor de kippen hebben we eerst het speelhuisje dat hier al stond geïsoleerd en daarna wilden we ze meenemen. Dat werd een dag later want de dames wisten elke keer uit de verhuisdoos te springen. Dus de volgende dag een nieuwe poging gedaan met verhuisdozen met een bijna dichtgeplakt deksel. Toen ging het wel. De dames vonden het nieuwe huis prima en hebben geen problemen met aanpassen. Afgelopen vrijdag hebben we het huis overgedragen. Wij dachten dat het belangrijk was om alles even door te lopen met de kopers, Kristian en Bea. Ik belde ze donderdags ervoor om af te spreken dat we elkaar voor de overdracht bij het huis zouden ontmoeten. Dat was prima, vond Bea. Op vrijdag alles met ze doorgelopen, het gaf mij het gevoel dat ze alles prima vonden en het meer voor ons deden dan voor zichzelf. Daarna de overdracht bij de makelaar en zijn wij in Dalkarlsberg een aantal mensen langsgegaan om afscheid te nemen. O.a. Anna en Vincent waar we een heerlijke lunch aangeboden kregen van gerookte zalm met ei en Deens brood, daarna Allan en Mona die ons ook koffie aanboden maar wat we maar even hebben laten gaan en toen naar Ann-Britt en Ulf. Terug reden we langs onze oprit. Het was daar een drukte, veel auto’s en mensen. Waarschijnlijk hadden Bea en Kristian de hele familie ingeschakeld om gelijk te verhuizen. Ze zijn er erg blij mee en dat voelt goed. Het huis krijgt weer nieuwe enthousiaste eigenaren en gaat een nieuwe periode in. Heel goed!

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | 4 reacties

Heel erg anders

Ja, sinds donderavond wonen we in Molkom. Eerst alleen slapen maar nu zijn we ook af en toe een hele dag in ons nieuwe huis. Het gros van onze spullen is nu weg uit Dalkarlsberg. We hebben eerst een week een grote aanhangwagen gehuurd. Deze kwam uit Karlskoga, een 30 km vanaf Dalkarlsberg en rond de 70 km vanuit Molkom. Deze lekte (zie vorige bericht) en daardoor kwamen we een beetje krap in de tijd te zitten. De verhuurder was erg soepel, we mochten de aanhangwagen later terugbrengen en kregen een 20% korting. Nu hebben we eenzelfde aanhangwagen een keer in Molkom gehuurd, een stuk goedkoper en makkelijk met terugbrengen. Aanstaande vrijdag hebben we deze weer gereserveerd, nu moet het hout nog over wat Hans in van die handige zakken heeft gestopt. Bij het kippenhok achter in de tuin is ruimte om dit neer te leggen. Ook weinig tillen, achter het huis loopt een weg en dan kan het zo vanuit de kar op de plek gereden worden met het transportkarretje. Het kippenhok heb ik vandaag van binnen leeg gemaakt. Hier waren veel rare gazen constructies in gemaakt. Waarschijnlijk omdat je altijd de ren en het hok in moet om voer te geven, erg onhandig. Dit veranderen we nog op termijn maar nu eerst even het hok isoleren en opknappen zodat ze erin kunnen. Hans denkt hier een dag voor nodig te hebben. Ja, we hebben nog ruim een week dan moet alles weg zijn, de kippen verhuisd en alles opgeruimd. Schoonmaak heb ik geboekt op woensdag de 23ste. Die komen om 10 uur, nog even bedenken wie ik kan strikken om het huis te openen anders moet ik er zelf heen. En het duurt ruim 5 uur, wat te doen al die tijd?
Hoe is het nu om in een zo heel andere omgeving te wonen dan Dalkarlsberg. Hier is het echt in een gemeenschap, buren om ons heen, die knikken en kijken. De bus over de weg achter ons, is trouwens geen drukke weg. Asfalt, lantaarnpalen ’s avonds met Sverker uitlaten. Het is echt een andere wereld. De zaklantaarn ’s avonds vergeten was een ramp in Dalkarlsberg, hier hoeft deze niet eens mee (we hebben zeker 6 oplaadbare zaklantaarns), laarzen aan ivm de blubber en de grindwegen, nee hier is het asfalt. De kraan open draaien en er komt direkt onder hoge druk water uit, wat kleurloos is en lekker smaakt. De afwasmachine wast alle bruine aanslag van onze glazen en servies weg. Hier moeten wel poepzakjes voor Sverker mee met de wandeling, daar moet nu aan gedacht worden. En een beetje redelijk eruit zien, niet met de alleroudste werkkleding de straat op. Hoewel die hebben we allemaal weggebracht naar de recycling. Het is dus erg wennen, vooral het omgevingsgeluid, hier is het nooit echt stil en donker. Maar het is allemaal veel gemakkelijker, en de rust kunnen we iets verderop vinden als we een eind gaan wandelen. Hier kunnen we rustig relaxen, zonder te denken dat we nu toch echt weer aan de slag moeten. Want anders komt het werk nooit af. Zo was en is het in Dalkarlsberg. Denk zeker dat het goed is voor het huis en het landgoed om nieuwe eigenaren te krijgen, nieuw moed, frisse ideeën en energie. Kristian had het al over het nieuwe dak dat op de Handelsbod moest, dit moest al vele jaren maar wij hadden hier niet de puf voor. Klonk alsof dit het eerste is dat hij aanpakt.
Nog even over ons nieuwe huis. Dit is een zogenaamde souterrainvilla. Aan de voorkant lijkt het een verdieping maar de grond loopt af en achter is het twee. Het huis is geheel gebouwd met twee verdiepingen maar aan de voorkant zit een gedeelte in de grond. Het is 159m2 met een ingebouwde opslagruimte van 31m2. Er zit geen carport, garage of schuur bij. Nogal een nadeel als je zoveel spullen hebt als wij hebben. Maar hier gaan we nog iets aandoen. Denken aan een carport met opslagruimte aan de achterkant. Voor de winter lukt dat niet. Dus veel zaken zoals een gedeelte van de tuinmeubelen, de grasmaaimachine, de sneeuwspuiter (hebben we die wel nodig???), de winterbanden en de stronkfrees staan op het balkon beneden. Die stronkverwijderaar hebben we gehouden omdat er nog heel wat stronken hier in de tuin staan. Die halen we even weg, voordat deze verkocht gaat worden.

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | 13 reacties

Stressen!



Ja, de verhuizing is begonnen. Ik verbaas me elke dag hoeveel spullen wij hebben. Veel zaken hebben we dubbel. En het nieuwe huis heeft veel kastruimte maar om het gelijk op de juiste plek te zetten lijkt ondoenlijk. Eerst probeer ik dit te bedenken maar dan laat ik het maar. Wordt later wel weer anders. We hebben een aanhangwagen gehuurd, 11 m3. De eerste avond vullen we deze zodat we ’s morgens gelijk weg kunnen. Het regent veel en ’s morgens ontdekken we dat de aanhangwagen lekt. Veel water op de vloer, gelukkig is niets echt nat geworden maar dit vereist dat we ons schema omgooien. Door het instabiele weer en de lekkende aanhangwagen kunnen we niet ’s avonds laden. Dat moet ’s morgens en dan gelijk weg. Daardoor wordt alles later. Ik mail de verhuurder en deze begrijpt er niets van, de aanhangwagen is net nieuw. Hij zal meer korting geven en we mogen deze iets later terugbrengen. Ja, het weer is echt geen feest, veel harde regenbuien en dan kan er niet geladen worden. Het nieuwe huis is mooi, de omgeving is echt heel anders. Hoewel we niet dicht op de buren zitten, zien we ze wel en er zijn veel omgevingsgeluiden. Het is een levende omgeving met veel jonge gezinnen. Dan zitten we nu toch echt in een hutje op de hei. Misschien wel goed zodat we meer sociale contacten hebben. Dat kan hier alleen met dorpsbewoners van over de 70, anderen wonen hier haast niet. Ons huis krijgt ook jonge bewoners, Kristian, een van de kopers, wordt vandaag 30. Goed voor het huis en het dorp. Vandaag toen we om 19.00 uur bijna thuis kwamen, zagen we een grote eland lopen bij de weg. Ja, dat zal wel minder zijn, het contact met de natuur. De torp is leeg, het huis is bijna leeg, de handelsbod moet nog en een flink aantal gereedschappen. Nog twee weken en er zal zeker doorgewerkt moeten worden.

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Nog een dag


Na vandaag, dinsdag 1 september, komt er nog een dag voordat de verhuizing serieus gaat beginnen. Donderdag krijgen we de sleutel, om 10 uur moeten we ons melden bij de makelaar en worden we een boel geld armer. Maar 3 weken later krijgen we ons huis betaald en zijn we weer iets rijker. Gelukkig maar, anders moeten we echt behoorlijk zuinig doen. Er is al veel voorbereid. Hans heeft allerlei meubels gedemonteerd en de handelsbod staat vol met dozen. Als we de sleutel hebben wordt het een boel gesleep maar ook weer zicht op een nieuwe toekomst met een nieuwe leefomgeving. Zal beslist wennen zijn. Veel zaken hoeven dan niet meer, we kunnen bijna achter de geraniums gaan zitten, mochten we dat willen. We hebben een week een aanhangwagen gehuurd met opbouw, 11 m3. Moet goed over nagedacht worden hoe we de hoogte kunnen benutten. Toen we emigreerden hadden we een aanhangwagen gekocht. Ging prima, ook omdat Hans een aantal stellages had gebouwd zodat er zaken gestapeld konden worden. Toen moesten we 1250 km rijden, nu 110 km. Moet wel een stuk eenvoudiger gaan. Ik heb wel het idee dat we veel meer spullen hebben, tja nu ook van twee huizen naar een. Na die week huren we een wat eenvoudiger, open aanhangwagen, een paar keer of misschien ook een week. Maar we gaan het meemaken. Blij dat het straks echt gaat beginnen, zo zitten afwachten is heel vermoeiend.

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | 5 reacties

Regelen

Veel te regelen zo voor de verhuizing. Ik heb elke dag wel een telefoonlijstje. Als oude dame denk ik vaak dat het vroeger toch eenvoudiger was. Voor elektriciteit moet ik nu het bedrijf kiezen dat mij dit gaat leveren. De transporteur staat vast, dat is degene van de leidingen. Maar de echte elektriciteit, hetgeen dat door de leidingen gaat, moet gekozen worden. Hier in Dalkarlsberg, heb ik een vaste prijs afgesproken, drie jaar geleden. Leek gunstig en is het ook lang geweest maar nu betaal ik drie keer zoveel voor de verbruikte stroom dan de prijs die het nu is. Begin ook te twijfelen of zo’n lang contract wel slim is. Het contract loopt nog tot eind december maar als ik zeg dat ik ga verhuizen kan ik er direct vanaf. Dacht dat degene die in Molkom het transport levert ook wel de inhoud zou kunnen leveren. Dat is hier in Dalkarlsberg wel zo maar in Molkom doen ze alleen het transport. Ik moet dus ook dit regelen. Anders is er geen stroom de derde september. Ja, het komt dichtbij. Donderdag kregen we van de nieuwe eigenaars te horen dat ze wel onze geavanceerde zitmaaier wilden overnemen maar niet ons kachelhout. In en achter de garage ligt ruim 45 kub goed droog hout. Wij hadden voorgesteld om dit te ruilen tegen de eindschoonmaak. In Zweden is het namelijk zo dat je het huis tot in de puntjes schoon moet opleveren. Ramen, plafonds, vloeren, kastjes, keukenapparatuur, badkamer etc, het moet intensief gereinigd worden. Een lucratieve markt want we hebben al veel offertes van schoonmaakbedrijven gehad zonder hier om te vragen. Een ook een angstaanjagende gedachte, die eindschoonmaak, met zo’n groot huis met veel ramen wordt dat vast een 5-6 tal uren. Iets waar ik niet op zit te wachten. Uitbesteden kost zo rond de 5000 sek (500 euro, eigenlijk het dubbele maar er is een belastingregel die 50% aftrek geeft op de arbeidskosten, en dit is eigenlijk alleen arbeid). Het hout is zeker 10000 sek waard dus de ruil leek ons gunstig voor de nieuwe eigenaars. Maar dit wilden ze niet. Wel schoon opleveren het huis en ja, hout hadden ze al. Weet niet of het zo is maar ik dacht dat ze misschien erop gokken dat we het toch niet weg kunnen halen. En dit leek mij ook moeilijk, maar laten liggen, nee, dat gaat mij te ver. Een plaatselijke handelaar gebeld, die een soort manusje van alles is, zeer professioneel, alles weet van Zweedse huizen en die wij ook vaak ingehuurd hebben. Hij handelt ook in kachelhout. Hij kwam kijken en koopt alles, het probleem is natuurlijk het vervoer, 5000 sek bood hij. Misschien niet veel maar het dekt de eindschoonmaak en hij moet het ook weghalen en erop kunnen verdienen. Dus, ja daar zijn we dan ook vanaf. Nu nog even de schoonmaak regelen!
Maandagochtend zijn we in de buurt wezen wandelen, koffie met koek bij het meer in de buurt. Heerlijk, hopelijk vinden we op ons nieuwe adres ook leuke plekjes. Zo te zien is er genoeg te bekijken!

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , , | 3 reacties