Inspanning en ontspanning

Een grote tuin, de natuur dichtbij en veel panden eist natuurlijk veel inspanning. Nu was het weer zo dat een das een woning bij ons had gevonden. Overal hebben we kippengaas onder de gebouwen (garage, torp , terras, overdekt terras bij het huis) maar niet onder de Handelsbod zelf. Hier hadden we stenen gestapeld zodat eronder komen onmogelijk zou zijn. Maar ja, een das kan ook stenen weghalen en zo kon hij/zij zich toegang verschaffen onder onze Handelsbod. Sverker ontdekte dit natuurlijk weer en was niet weg te krijgen. Alle kanten werden constant besnuffeld en in de gaten gehouden. Dus ook hier moesten we kippengaas bevestigen. Jammer, vind ik, het originele met de stenen is zo weg. Maar ja, zo’n stinkend en ondermijnend beest is ook niets. Trouwens dezen kunnen ook kippen vangen. Kippengaas dus en omdat we dinsdags toch naar Örebro gingen konden we dit gelijk ’s middags al doen. Veel stenen konden weg, een gedeelte is echt ter ondersteuning en zit er dus onder geklemd. Hier kan een das niet tussen kruipen dus dezen konden blijven liggen. Met een tweetal uurtjes was de job geklaard. Een gat lieten we open zodat de das er nog uit kon. Volgens Sverker zat deze er ook onder. Hier plaatste Hans een rek dat alleen van binnenuit geopend kon worden. Mocht de das eruit komen dan kon die niet meer terug. En nu, donderdags, is het weer rustig. Sverker reageert niet meer bij de Handelsbod dus de das is weg. Vervelende beesten. Henrik, onze buurman, heeft een vangstkooi. Dacht even om deze te lenen. Maar dat kan altijd nog. Eventueel kunnen we hem dan verder wegbrengen en loslaten. Geloof dat ze hier in de buurt altijd doodgeschoten worden als ze gevangen zijn.
Afgelopen maandag zijn we even bij Skrekarhyttans ruïne langs geweest. Even rondkijken naar al het werk dat de groep (waar Hans in zit) al gedaan heeft. Het gebied wordt meer op orde gebracht, afgevlakt, gras gelegd en wilde bloemen worden ingezaaid. De groep dunt behoorlijk uit. Alles is aardig op leeftijd. Hans is de jongste. Nu moet de groep zich meer op onderhoud gaan richten, geen nieuwe dingen meer maar kijken hoe het gebied opengehouden kan worden. Bijvoorbeeld een oude grasmaaier om paden open te houden en een rooier om de boompjes weg te houden. Anders groeit het straks helemaal dicht.  Dat kost hier hooguit twee jaar en dan is het onbegaanbaar. De leider van de groep, Erik (76 jaar), is hier nog niet van overtuigd. Hij wil nog meer nieuwe zaken bouwen. Maar met drie, hooguit vier groepsleden is dit niet meer mogelijk. Hopelijk ziet hij dat snel in. Het is zeker wel mooi geworden!

Laatst nam ik een foto vanuit dezelfde hoek als onze vriend Jan een foto nam, 10 jaar geleden (zie boven). Er is heel wat veranderd, de boom die bij onze waterbron stond is weggehaald, op de foto zie je nog net de takken, een aantal struiken midden in de tuin hebben we weggehaald, we hebben een paddenkuil gemaakt, ook om het overvloedige water uit het bos op te vangen, rechts van het huis stonden een aantal kleine bomen die het gewicht van de sneeuw niet aankonden en dus ook weggehaald zijn. En natuurlijk de kastanjeboom die voor het huis stond. Deze is vervangen door een van zijn stam zelfgemaakt kunstwerk. Verder nieuwe kozijnen, nieuw dak, overdekt terras en glasvezel ipv een telefoondraad. Duidelijk te zien is ook dat het veel lichter is aan de linkerkant van het huis. Hier stond een donker bos dat weggehaald is in 2016.

Nu wil ook nog even vertellen dat we vandaag Nederlands bezoek kregen. Twee mensen kwamen ons erf opgelopen. Een van hun was Anton, die in juni 2017 bij ons langskwam. Hij kwam toen spontaan langs omdat hij mijn blog las en eens wilde kijken. Anton voelde zich toen erg alleen en miste zijn vrouw Truus die ziek geworden was. Vervelend allemaal en helaas voor ons niet veel aan te doen. Nu zag ik een heel andere Anton. Hij was samen met Willy, zijn vriendin. Zij woonde bij hem in de buurt en ze hadden vaak met elkaar van doen. Zo was het uitgegroeid tot iets meer en waren ze nu vaak samen. De Anton die ik zag was opgebloeid en weer een krachtige en energieke man. Mooi!

Advertenties
Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , , | 4 reacties

Een verdwaalde ringslang

ringslangGisteren een akkefietje met een ringslang. Ringslangen komen erg veel voor hier, ze zijn ongevaarlijk maar kunnen voor vogels, kikkers, padden en muizen wel een gevaar zijn.
In ieder geval controleerde ik gisteren het waterniveau en luchtdruk in onze waterput. Hier zit een drukvat en de waterpomp. De laatste zit 40 meter onder de grond. Het drukvat zorgt ervoor dat er voldoende druk in de waterleidingen is zodat de elektrische pomp niet elke keer aan hoeft te slaan als wij water pakken. De druk was maximaal en alles leek ok. Wel hoorde ik een regelmatige tik die ik niet kon lokaliseren. Later in de middag vroeg ik Hans om even samen te kijken. Ik deed het luik open en Hans wilde naar beneden klimmen. Hij keek in de put en zei dat ik even moest kijken. Op een plankje naast het drukvat lag een slang. Zo te zien een ringslang, duidelijke vlekken op de wangen en donker van kleur. Redelijk groot, 30 cm en niet zo dik. Waarschijnlijk erin gevallen, er zitten een aantal luchtgaten bovenin de put. Eruit komen is dan niet zo makkelijk voor zo’n beestje, het is vrij koud dus hij kan zich niet optimaal bewegen en moet dan langs de muur omhoog zien te komen. Een aantal jaar geleden heb ik al eens een dode ringslang gevonden in de put. Dit vereiste dus een reddingsactie nu. Maar vangen met alle plekken waar deze zich verstoppen kon leek onmogelijk. (een ringslang heet in het Zweeds “snok” wat je uitspreekt als “snoek” en dus een vis is… voer voor veel grapjes..). Hans stelde twee kleine lange stammen in de put en ik legde een emmer met onkruid op zijn zijkant  op de bodem. Zo zou de slang of omhoog kunnen klimmen of zich kunnen verstoppen in de emmer zodat ik hem elders kon legen. Daarna diverse keren in de put gekeken, de slang was bezig zich omhoog te kronkelen via de trap en ietsjes later tussen de trap en de boomstammetjes. Ik was bezig met het eten, Foe Yong Hai zou het worden en dit eiste nogal wat aandacht. Na het eten keek ik in de put en zag niets meer. Ik nam aan dat de ringslang zich via de boomstammetjes of de trap omhoog had kunnen slingeren en dus lekker ergens in het gras rond schoof. De emmer pakte ik op en omdat dit vers onkruid was, leegde ik deze bij de kuikens in het hok. Oeps, hier gleed een ringslang op de grond tussen het onkruid. Niet goed, deze reptielen kunnen gemakkelijk een kuikentje versmaden. Typisch geval van de kat op het spek binden (of de slang op de kuikens)! Zette snel de emmer omgekeerd op het dier en rende weg om handschoenen of zoiets te halen. Met de hand oppakken ging mij iets te ver, dat durfde ik niet. Ik vond een stuk doek bij de kippenspullen en daarmee kon ik de slang met wat onkruid oppakken en buiten het kippenhok in het gras zetten. De ringslang kronkelde snel weg naar de dichtstbijzijnde struiken. Oef, gelukt dacht ik. Maar ja, nu weet die slang wel de kuikens te vinden. Even dacht ik dat ze te groot voor hem zouden zijn maar toen las ik de beschrijving bij WIKIPEDIA in het Zweeds. Hier stond een foto bij van een slang die een grote pad opeet. Ze kunnen dus een prooi groter dan hunzelf verorberen. Ook verdoven ze deze, ze gebruiken dus wel degelijk gif. Dit is alleen niet giftig voor mensen. Nee, niet leuk en uiterst dom van mij. Worden weer wat slapeloze nachten als het weer warm wordt. Nu met een 11 graden zal de slang niet erg actief zijn. Balen! Wil je nog even mijn kuikens zien, kijk dan naar DEZE FILM (op mijn Zweedse kippensite en ja, nog alle elf). En nog een tweetal films, van ringslangen die voor onze Handelsbod op het erf met het liefdesspel bezig zijn (is mij verteld), bijzonder. Zie HIER. Deze ringslangen woonden of wonen bij onze Handelsbod, we zien ze nu niet zoveel meer waarschijnlijk omdat wij het terras voor de Handelsbod gebouwd hebben. Maar ik vermoed dat ze er nog zitten. Lees HIER een oud artikel.
ringslang

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Sentiment

Afgelopen zaterdag kwamen dus de vorige bewoners, David en Gunilla, van ons huis op bezoek. Zij woonden hier van 1990 tot 2003. Het huis was toen in gebruik als vakantiehuis en zij gingen er permanent wonen. Toen zij hier woonden waren zij een jonge familie,  twee zonen hadden ze al en de derde werd geboren toen zij hier woonden. Een gevoelige en blije periode. Gunilla vond het geweldig om alles weer te zien en bedankte ons meerdere keren dat ze langs mochten komen. Het riep veel herinneringen op. Voor ons was het leuk om de verhalen te horen maar echt veel nieuwe informatie over het huis hebben we niet gehoord. David kenden we als een sterke, energieke man maar was nu juist aan het tobben met zijn gezondheid. Hij was nog maar een schim van de man die hij vroeger was, moest veel rusten en vertelde niet zo erg veel. Beetje schokkend dat David maar drie jaar ouder is dan Hans en zes jaar dan ik. Een goede gezondheid is toch echt het belangrijkste.
Gunilla hoopte dat er niet zoveel aan het huis veranderd was, dat was het leukste om te zien, vond zij. Bij de badkamer kreeg ze haar zin, deze was geheel zoals zij deze lieten installeren. Er zat n.l. geen badkamer in het huis. De grote open hal kreeg hiervoor een plafond waar boven de badkamer gebouwd werd. De keuken was anders, blijkbaar heeft de persoon die na hun in het huis woonde, deze veranderd. Deze heeft 3 jaar in het huis gewoond daarna hebben wij het gekocht. Uiteraard hadden Gunilla en David ook verhalen over de elanden in de tuin en hun zoon had op weg naar school (die was toen nog midden in het dorp) een lynx gezien. Een beer hadden zij niet op bezoek gehad, dat konden wij nog vertellen. Dat staat overigens niet op deze blog want toen blogde ik nog niet. Maar in augustus 2009 vonden wij poep en sporen van een beest in onze sloot achter het huis. De poep bevatte o.a. bessen en het waren grote drollen. In de sporen zag je echt meer een voetvorm. Toen hadden we mensen bij ons aan het werk die onze eiken snoeiden. Zij keken en constateerden dat het berensporen waren. Dit hebben we toe aan de provincie gemeld (dat is verplicht) en hierbij hebben we foto’s gestuurd. Zij bevestigden dit en zeiden dat we maar voorzichtig moesten zijn in het bos. Veel lawaai maken was het advies. Een spannend verhaal om te vertellen, natuurlijk.
Bij het bezoek zat ook een  rondleiding door de tuin. Hierbij  wist Gunilla de namen van veel planten, iets wat ik geprobeerd heb te onthouden maar wat me niet gelukt is. Bij mijn klagen over de oprukkende en niet te verwijderen zevenster had zij bij haar in de tuin een iets vervelendere tegenhanger. Iets laags, heel groen en snel groeiend dat nog minder uit te roeien was. Tja, de naam heeft ze mij verteld maar helaas..
Voeg een foto toe van de zevenster die nu prachtig bloeit. Volgens een vriend uit Nederland, Jaap, uniek dat gebeurd niet vaak. Maar hier bloeit het elk jaar prachtig, veel wit dus nu in de tuin.

knottfångare
De andere plaag, knoetjes en muggen is ook op zijn sterkst nu. De muggenvanger, Mosquito Magnet, hebben we vorige week weer opgesteld en doet volop zijn best. Maar niet alles kan deze vangen, helaas. Vooral knoetjes zijn erg irritant. ’s Avonds beter niet stilstaan met Sverker uitlaten. Maar Sverker heeft altijd zoveel te snuffelen en dat ik naast hem sta te springen maakt hem niets uit. Hij snuffelt net zolang tot hij alles gelezen heeft!
Mijn elf kuikens lopen nu buiten tesamen met alle anderen, mogelijke mamma’s en papa. Gaat goed. Alleen als de groten los mogen lopen sluit ik ze op met de “zorg” mamma in de ren omdat ik ze nog te klein vind om los in de tuin te lopen. Ze zijn nog maar twee weken en de katten van Henrik zullen zeker geïnteresseerd zijn.
Mamma met jongen

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Oude bekenden van het huis

Morgen komen de vorige eigenaars, David en Gunilla, van ons huis bij ons fika-en (koffie met diverse koeken). Het zijn niet de mensen waar wij het huis van gekocht hebben maar net degenen ervoor. Zij hebben het huis in 1992/1993 gekocht en het geschikt gemaakt voor permanente bewoning. Het was toen een vakantiehuis. Zij hebben gezorgd dat er een vaste watertoevoer kwam (geboorde waterput met pomp), een zinkput en hebben de badkamer aangelegd. Waarschijnlijk hebben ze meer gemoderniseerd maar dat horen we morgen. David is hier drie keer kort langs geweest om even te kijken, zo ook met een van de zonen, die liep ooit eens in onze tuin rond te wandelen met zijn vriendin. En van de winter terwijl ik het kippenhok schoonmaakte kwam Gunilla langs. Op zich is het hier heel gewoon om even bij zijn oude huis of het oude huis van familieleden te gaan kijken. We hebben er al heel wat langs gehad. Maar de laatste keer met Gunilla beloofde ik om hun ’s zomers eens uit te nodigen. Donderdags toen ik belde was zij zeer opgetogen. Het leek haast alsof ze gelijk in de auto wou springen. Ik dacht zelf een keer volgende week maar dat leek toch eerder te gaan worden. Nu dus morgen, een fika met drie soorten koeken wordt het. Vanmorgen gemberkoeken gebakken, vanmiddag een rabarber-appel-rozijnen paai en morgen bak ik nog even eierkoeken. Moet genoeg zijn, lijkt me. Dan maar kijken hoe het loopt. Lijkt wel een gezellige middag te gaan worden met veel herinneringen van David en Gunilla. Waarschijnlijk horen we nog wel iets wat we niet wisten over het huis. Voor hun zal het wel erg herkenbaar worden. Badkamer en keuken zijn misschien wel hetzelfde als destijds. Wij zijn niet zo van de luxe, alles zit erin en dat is goed genoeg voor ons. Hans en ik kijken wel eens op de NPO naar zo’n huizenserie “droomhuis gezocht”. Hier moeten naar onze mening best goede keukens en badkamers en gelijk uitgeslagen worden door de evt. nieuwe eigenaren. Iets wat ons onzinnig overkomt. Onze badkamer en keuken zullen er waarschijnlijk ook wel uitgemept worden door kritische kopers. Maar nee, wij zijn er blij mee. Misschien moet iedereen maar eens een tandje terug qua eisen, beter voor het milieu, lijkt mij.

 

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | 5 reacties

Tradities

Het is midsommarafton, de belangrijkste feestdag in Zweden. Veel vieren dit tesamen met familie en vrienden in hun vakantiehuis, “stuga” heet dit. Eigenlijk is morgen de echte feestdag, midsommar, maar de dag ervoor, midsommarafton wordt het midzomerfeest gevierd. Daarom is het de donderdag voor midsommarafton de drukste dag op de weg, iedereen moet richting zijn “stuga”. Veel files en ongelukken. En er wordt veel gewaarschuwd, iedereen moet voorzichtig zijn. Midsommarafton is een traditioneel vierende. Hier in Dalkarlsberg is het programma al jaren hetzelfde. In ieder geval de tijd dat wij er wonen, nu bijna 12 jaar. De midzomerboom wordt versierd. Op zijn plaats gezet, dan zingt het dorpskoor vier traditionele zomerliedjes, dan een toespraak en dan het dansen rond de zomerboom met de kinderen. Dit jaar is de toespraak weggelaten, er is een nieuwe woordvoerder van de streekvereniging en die heeft hier blijkbaar niet zoveel zin in. Sverker en ik komen net aan wanneer de boom op zijn plaats wordt gezet. We blijven tot het ronddansen, dan is het me wel genoeg. Er zijn veel mensen, ook hier zijn nu alle vakantiehuizen bemand. Veel ken ik er ook niet. Het feestvierende is meer voor kinderen, en die vermaken zich prima.  Na het vierende moet er uitgebreid gegeten worden. Dat doen Hans en ik ook, koudgerookte zalm, haring in kreeftensaus, tropische vruchtensalade en zeevisröra (eensoort smeuïge salade), alles op toast en geroosterd brood, we drinken er sekt erbij die we ooit eens van Vincent hebben gehad. Lekker en gezellig.
Mijn eierbroedacties zijn iets anders gelopen dan gedacht. Ik had de broedmachine gevuld met 24 eieren en dit werden 8 kuikens. 1 hiervan was te zwak en overleed de dag erop. De kip die op 9 eieren zat te broeden kreeg 4 kuikens. Totaal aantal kuikens dus 11. Eerst had ik 2 van de broedmachine onder de kip gezet en dit vond zij prima. Maar toen ik dit aan Hans vertelde vroeg hij mij waarom ik niet alle 7 eronder had gezet en hier had ik niet aan gedacht. Wel veel natuurlijk 11 kuikens voor een kip maar het is net aan de grens. Dus de andere 5 er ook bij gezet. De moederkip vond het prima en nu zorgt ze voor alle 11 dus. Ze zit een een apart hok nu met gaas voor het deurtje zodat de anderen haar kunnen horen en zien. Mogelijke latere integratie kan dit vergemakkelijken. Ik heb dus nu totaal geen extra werk aan de kuikens. Niet anders dan dat ze apart eten moeten en het hok goed doorgekeken moet worden (bakjes die omgegooid zijn, eten dat op de vloer ligt etc.). Het echte probleem komt natuurlijk over 4-6 weken als de moederkip er genoeg van heeft en vindt dat de kinderen het zelf moeten uitzoeken. Dan kan het weer zo worden dat ze in de tuin gaan slapen. Wat mij weer slapeloze nachten gaat opleveren…

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , , | 2 reacties

Bosuil verzorgster

bosuil jongGisteravond terwijl wij een film aan het kijken waren, werd Sverker plotseling erg onrustig. Hij rende door de kamer en keek door alle ramen. Aan de voorkant bleef hij zitten op zijn kruk voor het raam en zat geïnteresseerd te kijken. Er was iets aan de hand buiten, dat was ons wel duidelijk. Wij zagen niets. Dus met Sverker aan de riem naar buiten. Hij vloog direkt naar rechts, de hoek om naar de regenpijp. En ja, daar zat het bosuiljong, half slapend een beetje verstopt achter de pijp. Hoe Sverker hier achter was gekomen was mij geheel onduidelijk. Maar hier kon het jonkie niet blijven zitten. Handschoenen aan en deze verplaatst naar wat begroeiing aan de overkant van het huis. Daar hopte hij weg. Tijdens de film bedacht ik mij dat daar een sloot zit, daar kon het jong in vallen. Na de film gecontroleerd en inderdaad, het jong zat in de sloot! Daar kon deze zeker niet blijven, nat, koud en modderig. Weer handschoenen aan en hem deze keer naar het bos aan de rand van onze tuin gebracht. Onder een aantal sparretjes, tussen de varens neergezet. Vanmorgen gecheckt, hij zat er nog. Alles ok dus!
bosuil jong

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , | 4 reacties

Jong bosuiltje


bosuil jong

Het is inderdaad waar, ik dacht dit al te horen. Maar in onze uilenkast zit minstens een jong! Leuk!!

bosuil kast

Geplaatst in Blogg-nl | Tags: , , | 2 reacties