Trauma

DSCN2495
Deze week hadden we twee gezellige activiteiten. Op woensdagavond waren we uitgenodigd bij Ann-Britt en Ulf voor borrel en eten. Zij hebben een appartement in Stockholm en een vakantiehuis hier. Tijdens de zomer zijn ze hier langere periodes, in andere jaargetijden is het meestal een week of enkele dagen. In Stockholm wonen ze midden in de stad en dit is nogal problematisch. Ze hebben een 7 jaar oude Honda diesel en op veel straten in de stad mag hier niet meer mee gereden worden. Het wordt voor hun steeds moeilijker om in de buurt van hun appartement te komen. In Stockholm gebruiken ze de auto nauwelijks en staat deze dus geparkeerd. Eerder in een parkeergarage maar dit is steeds duurder geworden dus nu moet er aan de kant van de weg een parkeerplaats gevonden worden. Ook dit is behoorlijk duur (1200 sek p.m, 120 euro) en geen garantie op een plek. De auto wordt veelal gebruikt om naar Dalkarlsberg te rijden, makkelijker om spullen mee te nemen dan met het openbaar vervoer. Met trein en bus kom je een heel eind onze kant op maar het laatste stuk moet je zelf regelen. Nogal een probleem voor hun. Eerder gingen ze regelmatig naar het huis om te checken of alles nog ok was maar nu hebben zij zoals zovelen met een vakantiehuis, een beveiligingsbedrijf ingeschakeld dat met camera’s de boel bewaakt. Ze zijn er nu dus een week en dan weer een aantal weken niet. Langere tijd werd er geroepen dat we eens moesten komen eten en afgelopen woensdag kwam het er dus van. Gezellig en lekker! Omdat de grindwegen ontzettend modderig zijn, hadden we Sverker thuisgelaten. Ons voornemen was om niet zolang te blijven maar het liep iets uit. De dag erna hadden we een verjaardagsfeest bij Bo Henrik. Deze werd 85 jaar. Hij woont een eind uit de buurt, richting Karlskoga. Bo is in Zweden geboren en heeft een groot gedeelte in Duitsland gewoond, daar heeft hij zijn kinderen. Toen hij gepensioneerd werd is hij teruggegaan naar zijn familielandgoed, hier bij ons in de buurt dus. Zijn zus, Barbro, woonde in de USA en was daar getrouwd met een Zweed. Zij is nadat haar man was overleden ook teruggegaan naar Zweden, naar het familielandgoed. Haar kinderen woonden toen in de USA, ik schrijf woonden, want een zoon, John, woont nu permanent bij Bo en Barbro, met zijn vrouw. De bedoeling was dat de zoon van John ook naar Zweden zou emigreren maar deze kreeg geen verblijfsvergunning. De zoon van Barbro kreeg dit wel omdat hij destijds in Zweden geboren was en dus ook de Zweedse nationaliteit had. Barbro was juist op bezoek in Zweden toen hij geboren werd. Het landgoed dat ze hebben is ontzettend groot. Het heeft 2.785.877 m2 grond. Er staat een groot herenhuis, een ruim een verdiepingshuis en nog een aantal huizen. Verder veel schuren en natuurlijk een boel grond hieromheen. Genoeg voor meerdere families. Bo is het jonge broertje van Barbro en al 85 jaar! Barbro moet dus zeker een aantal jaar ouder zijn. Beiden zijn nog erg actief. Wonderbaarlijk! Het verjaardagfeest was ’s middags en omdat Sverker duidelijk van slag was door het alleen zitten, de avond ervoor, hadden we hem meegenomen en tijdens het bezoek in de auto gelaten. Hij leek een beetje ziek en in de auto kan hij net zo lekker slapen als thuis. Alleen weet hij dan dat hij mee is! Kort gebleven bij Bo, wel nog even de rondleiding in het herenhuis meegemaakt (geweldige ruimtes, kachels etc.)

Vanuit Bo reden we naar Malmlången (foto zie o.a. bovenin en hierboven), een meer in de buurt waar we nog weleens zonnen en kanoën. Hier parkeerden we de auto en gingen lopen. Net aan het begin van de wandeling zag ik dat er een man liep met een hond. Deze hond, een grote zwarte, kwam hard op Sverker afrennen. Sverker zag hier geen probleem in maar bij mij kwam de hele aanval van de zomer van 2018 terug in mijn herinnering. Ik kon niets anders doen dan hard schreeuwen, Sverker oppakken en terug naar de auto rennen, ondertussen roepend naar Hans “doe de auto open!”. Hans, Sverker, de hondeneigenaar en de andere hond begrepen er niets van en stonden allen verbaasd naar mij te kijken. Terwijl ik weer de aanval van destijds beleefde. Is dus erg blijven hangen. Ik had dit al eens eerder toen een grote hond over de weg in Dalkarlsberg naar Sverker toe kwam rennen. Deze was van kennissen. Ik zag dit niet direct en schreeuwde “koppla hunden!” (doe hem aan de lijn). De kennissen begrepen niet echt mijn reactie net zoals nu de hondeneigenaar. Hij stelde zich voor en ik legde uit wat de situatie was. Ja, dan begreep hij het wel. De hond was zo van mij geschrokken dat deze niet in mijn buurt durfde te komen. Ik moet toch proberen wat rustiger te reageren in dit soort situaties.

Over marja wagemans

Een hollandse dame die geniet van haar leven in Zweden. En holländsk tjej som upplever stor nöje med sitt liv i Sverige.
Dit bericht werd geplaatst in Blogg-nl en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Trauma

  1. Rene Kemper zegt:

    Wat een hetze toch tegen het rijden op diesel, en straks benzine….. alles ‘moet’ elektrisch, en dat in een hoog tempo met soms discutabele argumenten. Zo ‘moet’ Nederland coute-que-coute snel van het gas af, en in Duitsland moeten ze z.s.m. juist aan het gas. Ik snap het niet meer hoor….
    De enige oplossing voor vele problemen is : minder mensen, of geen groei meer.
    En jouw reactie over gevaar voor Sverker is inderdaad een trauma-restant. Ik kan me voorstellen dat het enorme indruk heeft gemaakt. Ook geldt, oudere mensen reageren gevoeliger, ik merk dat ook aan mezelf, mijn emotiedrempel is behoorlijk verlaagd, ha ha.
    Big greetz uit een zeer zacht en windig Holland

    • Hej! Ja, het is soms moeilijk te begrijpen. Weet dat toen ik mijn diesel kocht in 2012 dat juist beter was dan benzine. Maar dat werd snel anders… We verbruiken teveel en we zijn met teveel. Probeer het zo goed mogelijk te doen, we hergebruiken veel en gooien niets weg wat nog van waarde is. Maar of dit genoeg helpt? Mijn probleem met Sverker is dat hij me te lief is en daardoor wil ik hem beschermen tegen alles en dan is de eerdere ervaring wel erg traumatisch. Vraag me nog steeds af wat ik toen beter had kunnen doen. Groetjes vanuit een regenachtig, warm en winderig Zweden!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.