2019


Tja, 2019 wat was dat voor een jaar? Het eerste kwartaal werd erg beïnvloed door mijn operatie. Ondanks dat de kanker zich niet verder had ontwikkeld en uitgezaaid had, was het toch schokkend nieuws. En een operatie die veel energie koste. Meeste energie ging in het accepteren, zo was het nu eenmaal gegaan. Wel veel pijn nog in het begin en beperkt in bewegen. Maar tijd heelt alle wonden, wordt gezegd en zo is het. Sinds enkele weken ben ik lid van een FB-groep voor vrouwen met borstkanker. En ja, wat ik hier voor ellende lees, met de vrolijkheid en moed hoe dit gehanteerd wordt, dan heb ik daar diep bewondering voor. Ben blij dat dit mij allemaal bespaard is gebleven.
Op de foto’s zie ik dat we in het voorjaar wel veel sneeuw hebben gehad, iets dat ik eigenlijk al vergeten was. Nu in het najaar/winter is er wel wat sneeuw geweest maar van een echte Zweedse winter is geen sprake. Eerder werd dit wel voorspeld (beloofd!), het zou een standaard winter worden met koude en sneeuw, maar wanneer deze begint werd er niet bijgezegd, dus ik wacht af.
We hebben een nieuwe auto gekocht, een Dacia Duster en dit gaat inhouden dat zowel de Volvo Valp als de Volvo C70 Cabrio verkocht gaan worden. De laatste hadden we eigenlijk al verkocht willen hebben maar de nieuwe kwam pas half augustus. En in het najaar is het verkopen van een cabriolet minder lucratief dus dat hebben we naar de lente verschoven. De Volvo Valp heeft iets met zijn startmotor, hier kijkt Henrik (onze buurman) nog eens na en dan zetten we deze te koop. Wel jammer maar de Dacia moet ons meer op moeilijker te bereiken plekken kunnen brengen en dan is de Valp niet echt meer nodig. Geinig is trouwens dat ik als ik over onze bosritjes praat het altijd  over “Valpen” heb (het bestemde van Valp, de bijnaam van onze militaire auto). Dit is ook een jonge hond, puppie in het Zweeds en dat geeft dan nog weleens verbaasde blikken.
In 2019 hebben we een aantal grote sparren weggehaald die op moeilijke plaatsen stonden, een spannende actie vond ik. Hans vond dit overdreven, hij is hier nu erg ervaren in. Met de quad, touw en doordacht zagen ging dit ook prima. Nu staat er naast onze garage een grote spar die dood is en dus weggehaald moet worden. Het ziet ernaar uit dat dit binnenkort gebeurd. Hans had het erover dat het NU te hard waaide…
De kippen zijn verhuisd, dit nieuwe hok koste veel tijd. Ze zitten nu vlak bij ons huis en vanuit het raam kan ik ze zien. De buitenren moet nog gemaakt worden, dan moeten we eerst een groot gedeelte kachelhout opbranden. Een vierde deel is al weg.
Tja, gezondmatig was het niet zo’n goed jaar: mijn operatie dus, Hans met de allergie voor de elandenvlieg en zijn astma wat veel erger is geworden. En dan Sverker met zijn licht lekkende hartklep. Hopelijk wordt dat in 2020 beter!
Wat is vergat is dat ik ook nog een weekend aan een opleiding besteed heb, crisishantering, EHBO, hart en long redding en wat te doen bij brand. Nu ben ik echt lid van een hulpgroep die ingeschakeld kan worden door gemeentes bij crisissituaties (FRG).
Ik wens iedereen een:

Een gelukkig en gezond 2020 en heel veel plezier.

Over marja wagemans

Een hollandse dame die geniet van haar leven in Zweden. En holländsk tjej som upplever stor nöje med sitt liv i Sverige.
Dit bericht werd geplaatst in Blogg-nl en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op 2019

  1. Jan zegt:

    Ach ja, de reis naar Skokloster, eigenlijk niet eens zo ingewikkeld: je moet vanuit Stockholm met de pendeltåg naar (eind)station Bålsta, en dan van daaruit met de bus tot het Skokloster. Momenteel (in de zomermaanden) zijn ze dus met dat spoor bezig zodat je vanaf Stockholm halverwege een stukje met de bus moet, dan weer de trein in, tot Bålsta, en de rest zoals hierboven. Maar goed, wij bij het tijdelijke eindstation de trein uit, hing er ergens een piepklein bordje met pijl met de tekst “erzetningsbus” (tenminste, zoiets, ik kan geen zweeds maar begreep het wel) en dan dus wachten. Eerst kwam er niets, wachtende Zweden zeiden (geheel tegen hun aard in) uit zichzelf tegen ons dat er toch echt wel een bus kwam, en na verloop van tijd kwam er inderdaad een joekel van een luxe reisbus, die ook nog eens niet stopte bij het station waar we de trein weer verder konden nemen, nee, hij reed meteen maar door tot Bålsta, gratis, dus ik vond het prima. Op het station kon je echter geen kaartje kopen voor de bus naar Skokloster (was zo’n verlaten treinstation / busstation midden tussen de bomen en struiken) er stond alleen een apparaat voor tickets voor de trein, verder niets, ook geen informatiestand of zo (ook in Zweden hebben ze de mensen afgeschaft). Wel zaten er verderop op een bankje twee vrolijke oudere mannetjes met elk en tas met blikjes (het was 10 uur in de ochtend!) en toen we daar aan vroegen waar we kaartjes konden kopen wuifden ze dat idee vrolijk weg, “gewoon in de bus stappen en niet betalen” was hun advies. Na wat verder vragen (mijn in Zweden wonende vriendin spreekt vloeiend Zweeds) bleek dat je een stukje het stadje in moest lopen, in het lokale winkelcentrumpje bij eens soort Primera een UL kaart moest kopen (het is daar geen SL-district meer), kaart laden, en de bus in. Later bleken de alco-mannetjes eigenlijk nóg gelijk te hebben; een mevrouw (toerist) zat ook in de bus naar Skokloster, maar zij had de kaartjesroute (uiteraard) niet gevonden, de buschauffeur had dat euvel denk ik al vaker meegemaakt, want ze kon gratis mee (en terug). Op de terugweg ook nog een uitval van de Stockholm metro meegemaakt, heel verhaal, maar je hebt nu wel een beetje een beeld 🙂 .

    • Zo, een hele reis! Lekker complex. Beetje flauw dat je net zo goed niet de moeite had kunnen nemen om een kaartje te kopen. Vaak is er wel veel begrip in Zweden en niet gelijk een boete ofzo. En je hebt heel wat gezien. Moet zeggen dat ik niet zo vaak problemen heb gehad met het OV hier, een keer vertraging met de trein en een keer een bus waar de achterdeuren niet dicht konden en daarom gewisseld werd. Volgende keer beter (en een beetje ondeugend zijn dan?) groetjes!

  2. Jan zegt:

    Ook de beste wensen vaan 2020 voor jullie, ik hoop altijd maar dat we allemaal een redelijk deel krijgen van de positieve dingen, dan ben ik al tevreden.
    Voor wat betreft Zweden zal het dit jaar voor mij waarschijnlijk weer een week Stockholm in juli worden, wat musea, en wat wandelen in de omgeving, zo’n 60 km rond Stockholm. Vorig jaar (eindelijk) er in geslaagd Skokloster te bezoeken, was een beetje een wonderbaarlijke reis er naartoe, in verband met het werk aan het spoor tussen T-centralen en Bålsta (duurt in totaal geloof ik iets van vijf jaar, elk zomerseizoen een stukkie), maar goed, we zijn er gekomen.

    • Hej! Ja, jij ook het allerbeste. Toch spannend zo’n reisje, en net als je zegt je bent er gekomen. Misschien moet je het in gedeeltes doen, kun je eens rondkijken. En ja Skokloster is mooi! Ha’det gott! Marja

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.