Vaak te hard

Vorige week was een week vol met activiteiten. Tot onze verrassing kregen we ook een mail van het autobedrijf waar we onze nieuwe Dacia Duster besteld hadden, afgelopen mei. De auto was binnen en kon vrijdags geleverd worden. Dit was leuk om te horen maar hield ook een andere activiteit in. Onze Volvo Valp moest verhuizen van links in de carport naar geheel rechts. Na de verkoop van mijn V70 had ik de rechterkant van de carport gekregen voor al mijn kippenrotzooi. En ja, chaos scheppen is een van mij kwaliteiten. Dit vereiste dus een opruimactie en dan alles zo opschuiven dat de Valp in de open ruimte paste.  Een extra probleem was dat de Valp bedacht heeft om niet te starten. Een paar keer geprobeerd, iets met de accu’s of startmotor lijkt het. Tja, het zou dus fijn zijn als hij wilde starten en dan een tweetal plekken opgeschoven kon worden. Nog eens geprobeerd maar na “click” gebeurde er niets ondanks het opladen van de accu’s. Hans had nog met de hamer op de startmotor geslagen maar hoe hard dit zou kunnen was ons onduidelijk. Ik ging even langs Henrik, onze buurman, die zeker de Valp aan de praat zou kunnen krijgen. Henrik liep over van de activiteiten en kon ons pas helpen in september.
Dus werd het een verplaatsactie met de quad. Hans bond de quad achter de Valp, ik zat achter het stuur en Hans trok. Ging redelijk, ging nog beter toen ik de koppeling intrapte, ondanks dat de Valp in de vrij zou staan was dit toch niet zo blijkbaar. Om de Valp op de plaats te krijgen bedacht Hans om het aanhangkarretje achter de quad te hangen en dan hiermee in de achteruit de Valp vooruit te duwen. Dat ging allemaal onvoorstelbaar goed en dus kon de nieuwe auto op de goede plaats staan. Vrijdagmiddag de auto opgehaald. De verkoper, Ulf, gaf ons nog een uitleg en zo reden we weg. De Volvo C70 ergens op een parkeerterrein gezet en toen naar een mooi recreatiegebied bij Karlskoga gereden. We hadden speciaal de Duster gekozen omdat hier niet zoveel technisch snufjes in zitten. WIFI etc. dat hoeft van ons niet zo. Maar het model dat wij gekozen hebben heeft wel navigatie en wat extra opties in zich. Zo houdt de auto in de gaten of je wel de snelheid rijdt, die daar gereden moet worden. Tot 5 kilometer te hard, gaat er een snelheidsbord knipperen op het navigatiescherm, daarboven komt er een harde ‘bliep’. Zo weten we nu dat zowel Hans als ik eigenlijk constant te hard rijden. Alleen met de cruise-control is dit te voorkomen. En met meer discipline maar dit moeten we nog aanleren. Wel een goede optie natuurlijk maar het geeft ons nu even hoofdbreeksels. Verder bevalt de auto uitstekend en hopen we er veel plezier van te hebben. Hij staat hoog op de wielen ook een van de redenen dat we voor dit model kozen. Is handig hier op het platteland. Kuilen en zo reageert de auto nauwelijks op, en dat kunnen er hier aardig wat zijn op de grindwegen.
Het kippenhok vordert, binnen is klaar en Hans is aan het schilderen. Het wordt mooi wit van binnen. Nu nog even van genieten, zullen de kippen erin zitten dan zal dit gauw anders worden. Die beestjes kunnen echt veel stof veroorzaken! Hieronder nog twee foto’s van de mooie gebieden die we met onze testtochtjes bezochten, de eerste van Lunedet, een recreatiegebied bij Karlskoga en de tweede in de buurt van Nora waar we even koffie dronken.

Advertenties

Over marja wagemans

Een hollandse dame die geniet van haar leven in Zweden. En holländsk tjej som upplever stor nöje med sitt liv i Sverige.
Dit bericht werd geplaatst in Blogg-nl en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Vaak te hard

  1. Rene Kemper zegt:

    Mooi verhaal weer marja, en fijn dat jullie nieuwe auto zo passend is voor jullie omgeving.
    Ook prachtige foto’s, die zo treffend het verschil aangeven tussen de extreme rust in Zweden (met behoorlijk echte natuur) en het drukke nederland, waarin niets meer natuurlijk is, alles is kuinstmatig aangelegd, en de zorg om het ene dier (de wolf !) brengt andere dieren in de verdrukking (schapen en moeflons). Ook onze Konik-paarden die hongerden in de kunstmatige Oostvaardersplassen zijn óf ziek in Spanje, of hongeren in Wit-Rusland. Leve de Nederlandse wereldverbeteraars, ha ha, die de échte natuur (welke wetten altijd opgaan) negeren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.