Sporen

We zitten een beetje in een overgangssituatie. Winter en lente wisselen zich af. Eigenlijk wil ik wel graag dat het lente gaat worden, ben de winter nu wel beu. Sneeuw heeft het voordeel dat het makkelijk is om te zien welke dieren onze tuin bezoeken. Tot onze schrik zijn er veel sporen van everzwijn. Een everzwijn heeft twee voortenen, hoefjes die je duidelijk ziet maar achteraan heeft deze ook twee kleine teentjes die je dan ook goed in de spoorafdruk ziet. Een goede foto van de onderkant van een wildzwijnenpoot vindt je HIER. Wij zien dus sporen van een of twee die dwars door onze tuin lopen, waarschijnlijk elke avond/ochtend. Ze klimmen over de wal van takken die we aangelegd hebben tussen het open veld waar nieuwe sparren zijn aangeplant en onze tuin. Deze leek ons hoog genoeg. Maar nu met de vorst is alles hard bevroren en kunnen ze er zo overheen klimmen. Ook het schrikdraad deert ze niets. Ze klimmen hier onder en tussendoor, zag ik. Door de sneeuw is het ook minder hoog en lijken ze er ook overheen te kunnen springen. Er staat geen stroom op, dit is iets wat we dus wel moeten gaan doen. Ik lees op een site dat wilde zwijnen 120 cm hoog kunnen springen als er iets heel lekkers te vinden is aan de andere kant of als ze bedreigd worden. Dat is hoog! Ja, aanstaand jaar kon dit probleem weleens serieus aangepakt moeten worden. Deels hebben we al heel wat gedaan, een derde deel van onze grond heeft  schrikdraad maar hier moet dan nog stroom opgezet worden en het geheel moet goed gecontroleerd worden. En die wal, het deel dat dan geen schrikdraad heeft, daar moet waarschijnlijk een schrikdraad boven gespannen worden. Wordt nog even wennen voor Sverker, deze liep vorige week tegen het schrikdraad bij de kippenren aan, dat werd een hoge kreet en een verschrikte hond. Ik ga graag achteruit via het veld naar Eriksdal, vaak met Sverker los, daar zitten handvaten maar als daar stroom opstaat, moet ik hier toch even goed opletten. Nee, niet leuk maar onvermijdelijk. Als we geen omgeploegde tuin willen tenminste en nee, dat willen we niet!
Zo met warmte, koude, sneeuw en regen kan het hier een vieze boel worden in het dorp. De grindwegen zijn deels ontdooit, veel modder en veel gladde plekken. Sverker kan geheel grijs van de modder worden aan de onderkant wat weer een douchepartij vereist. Gisteren liepen  we de weg die voor ons huis loopt een groot stuk richting Älvhyttan, links af vanuit ons huis. Deze was nog goed begaanbaar. Verderop was het bos weggehaald en in plaats van een donker bos nu een grote kale vlakte geworden. Blijkbaar kort geleden gebeurd, de bomen lagen nog langs de weg. Vreemd om te zien, wel veel lichter. De bomen worden vaak weggehaald met 50, 60 jaar. Veel gebieden bij ons hier in de buurt zijn rond de 60-er jaren geplant, toen stopte de mijnbouw hier en werd alles opgekocht door Sveaskog, de landelijke houtproducent. Er zal dus nog veel hier in de buurt weggehaald gaan worden aanstaand jaar.

Over marja wagemans

Een hollandse dame die geniet van haar leven in Zweden. En holländsk tjej som upplever stor nöje med sitt liv i Sverige.
Dit bericht werd geplaatst in Blogg-nl en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Sporen

  1. Jet zegt:

    Oh dat ziet er nog winters uit!
    Ik kan me voorstellen dat je daar nu el een beetje klaar mee bent en het lijkt er op dat de temperatuur nu ook in Zweden wat gaat stijgen.
    Hier was het vandaag lekker weer. De tulpenbollen lopen al behoorlijk uit veel vogels zijn ook al druk in de weer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.