Moeilijk weekend

Nee, afgelopen weekend was niet goed en deze hele week ook niet waarschijnlijk. En dan heb ik het niet over de aanhoudende warmte, droogte en de branddreiging.
Afgelopen vrijdag kreeg Hans de klachten waarvoor hij een nacht in het ziekenhuis had gelegen weer terug. Vrijdagavond lag hij in bed en ik dacht even een klein rondje te lopen met Sverker. Liep vanuit ons huis rechtdoor waar ik zwaaide naar Pelle en Thomas die voor Thomas zijn huis  zaten te praten, de brug op en daar wilde ik rechts afslaan zodat ik rond zou lopen. Plotseling komt er een grote sledehond aanrennen, dezelfde die ik ’s morgens los langs de weg zag lopen toen ik op de quad naar Skrekarhyttan reed om de laatste markeringen van de wandeling te schilderen. Deze hond vliegt direkt Sverker aan, hij is stukken groter, Sverker zet zich op zijn achterpoten en probeert zich te verdedigen. Ik schrik vreselijk, ga schreeuwen en probeer de hond weg te schoppen. Maar ik kom niet in de buurt en moet Sverker wel vasthouden. Ik schreeuw in het Nederlands, dat is nu eenmaal zo met een eerste reactie. De hond kwam van het erf van buren, Benke en Helene, maar daar zie ik niemand. Er komt een man aan rennen met een bierblikje in zijn hand. Hij jaagt de hond terug maar negeert mij geheel. Ik ben buiten zinnen, schreeuw en vertel hem in het Zweeds dat deze hond vast moet en zeer onbetrouwbaar is, kosten etc. zal ik op hem verhalen. Hij reageert totaal niet maar maakt zich uit de voeten. Geschrokken kijk ik naar Sverker, deze is ook erg geschrokken maar lijkt niets te hebben, we lopen ons rondje. Thuis kijk ik nogmaals naar Sverker, twijfel maar zie niet direkt iets. Ik leg een waarschuwing in onze FB groep zodat niet nog iemand dit gaat overkomen. Hier wordt door de moeder van de eigenaresse van de hond op gereageerd. Ach ja, de hond ontsnapt soms, dat gebeurd nou eenmaal maar ze wil toch wel excuses aanbieden…. De volgende dag gaan we naar de Eerst Hulp met Hans, niet zoveel aandacht aan Sverker kunnen geven. Ik vraag Ann-Britt om hem uit te laten als het lang duurt. Dat het ook doet, onderzoeken kosten veel tijd. Het is niet goed met Hans, er zit nog een ontsteking maar hij mag mee naar huis. De volgende dag willen ze hem terug zien voor nieuwe bloedproeven. Niet echt leuk 40 kilometer enkele reis over een echt slechte weg die heel erg stijgt (op de heenweg, terug is het mogelijk om zonder gas te geven met 120 naar beneden te zoeven, remmen dus!). Thuis komt Sverker ons niet begroeten, gewoonlijk is hij heel erg blij als we weer terug zijn en vliegt ons letterlijk in de armen, maar niet nu. Ik doe zijn band om en loop een stukje, als ik hem ergens weg trek, schreeuwt hij van de pijn. Ik ga gauw naar huis waar ik hem inspecteer.
Er zit juist bij zijn hals een diepe, ontstoken wond. Net voor vieren is het, het dierencentrum in Karlskoga is open tot vier uur. Ik bel, het kan nu niet meer, zelf schoonmaken en een afspraak voor zondag. We maken het schoon, ik bind er een sok omheen en maken foto’s. Een foto leg ik vast op FB bij de inleg die ik eerder had geplaatst. Voor Helene de moeder van de eigenaresse van de hond. We rijden met de quad naar ze toe. De hond zit met de andere twee die ze hebben in de auto. Ze lijken te gaan vertrekken. We laten de foto’s zien en beklagen ons. Er wordt nauwelijks naar gekeken en ons verweten dat we dit eerder hadden moeten melden en vrijdagavond hadden moeten komen. Had ik wel gedaan als ik het toen al gevonden had. Met veel gezeur krijg ik een email adres en een mobielnummer. Excuus kan er haast niet af.
Zondags gaat Hans eerst alleen naar de Eerste Hulp, hij gaat vroeg, is daar rond kwart voor negen. De proeven wijzen aan dat de infectie niet afneemt, maar hij mag weer naar huis. Alleen vloeibaar eten is de instructie en wachten tot de pijn weg is. Dan komt er een camera-onderzoek. Met Sverker blijkt het ernstig te zijn, de wond is erg diep, zijn hals gezwollen en  het is duidelijk geïnfecteerd. De dierenarts legt een drainage aan die wij tweemaal daags moeten spoelen, hij krijgt antibiotica en pijnstillers. En hij moet zo’n kraag om, niet prettig met deze warmte en het moet ook echt, want het jeukt. Dik 4000 SEK, en een hond die zich naar voelt en graag veel aandacht wil hebben. Maandags vraag ik een bevriende jurist om advies, ik moet een melding doen bij de Politie. Dat doe ik maandagavond. Dan bedenk ik mij ook dat ik geen bewijs heb, niemand was in de buurt, ja die ene man maar die was duidelijk ook op bezoek bij Benke en Helene. Dus of die eerlijk is… Maar ik heb mailadres gehad en mobilnummer en ik het de reactie van Helene op mijn FB inleg gekopieerd zodat dit niet zomaar weg is. Er zal een onderzoek gaan komen maar wat de prioriteit gaat worden? Vakantietijd, overbelaste politie, ik moet het maar zien. Vanmiddag gaan we voor de tweede keer naar de dierenarts en dan zal de drainage eruit gehaald worden en horen we of het goed zal komen met ons lieve mannetje, dat is natuurlijk echt het allerbelangrijkste.

Over marja wagemans

Een hollandse dame die geniet van haar leven in Zweden. En holländsk tjej som upplever stor nöje med sitt liv i Sverige.
Dit bericht werd geplaatst in Blogg-nl en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Moeilijk weekend

  1. Pingback: Trauma | marja wagemans

  2. Marijke Stelpstra zegt:

    Hey Marja!

    Zo af en toe lees ik jouw blog en lees nu met ontzetting deze verhalen. Wat verschrikkelijk naar dat Sverker gewond is geraakt. En het is om uit je vel te springen dat de reactie van hondeigenaar zo onverschillig is!!! Aangifte doen is denk ik wel verstandig, ondanks geen getuigen. Wie weet gebeurt het weer en dan is er al een eerder incident bekent.
    Ik lees ook dat het met Hans niet zo goed gaat. Hier schrik ik oprecht van. Ik zal straks de verdere blogs lezen, mogelijk dat daar iets staat over wat er precies aan de hand is. Voor nu wens ik Hans alle beterschap toe! En jij ook veel sterkte Marja.

    Lieve groet Marijke

  3. René Kemper zegt:

    Ach jeetje Marja, wat vervelend, twee problemen bij je beide mannen ! Ik hoop dat jij het hoofd koel kan houden in deze warme dagen ! Veel sterke bij het rustig blijven handelen wat op dat moment het belangrijkste is. Primair is het gezond worden, en secundair het gevoel van ‘recht’, hoewel ik weet dat ook onrecht heel zeer kan doen. Knuffel uit Apeldoorn !!!!

    • Dank! Ja, die sterkte heb ik wel nodig, ben niet echt zo’n rustig en doortastend persoon bij dit soort mensen en onrecht. Maar zo is het, allerbelangrijkst is dat beiden gezond worden en dan blijven natuurlijk!! Groetjes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.