Vervelend eigenwijs

Gisteren een vrij nutteloze, vervelende dag gehad. Direkt toen ik buiten kwam begon de misère. Sverker dook met zijn neus onder de aanbouw, zijn staartje zwiepte heen en weer. Heel duidelijk hier zat hier iets. Daarna wilde hij niet wandelen, bewaken van de aanbouw was nu zijn hoofdactiviteit. Toen onze quad. Op woensdag gaat Hans altijd aan de slag in de groep die met de ruïne van Skrekarhyttan werkt.Tegenwoordig doe ik daar ook aan mee maar alleen om de wandelroute te veranderen. Gisteren zou Hans alleen gaan. Met de quad zodat hij de aanhangwagen mee kon nemen. Maar de quad wilde niet starten. Een click en verder niets. Accu kapot dus constateerde Hans na een tijdje zoeken. Dus ging hij met de Volvo Valp, Sverker en ik rijden mee om halverwege uit te stappen en terug te wandelen. In de middag als Hans terug is, kijken we eens goed onder onze aanbouw. Sverker is hier n.l. niet van weg te krijgen. Hans ziet twee ogen als hij met de zaklamp schijnt. Inderdaad er zit iets. Een kat? Ik schijn en zie een grijze streep tussen de oogjes, een das dus. Die moet echt weg want die gaat zich nestelen en de aanbouw ondermijnen (letterlijk dus). Dat werd dus echt veel werk. Eerst eens water spuiten wat hem niets doet, dan stampen, dan met latjes door de kieren van het hout opjagen. Geen effect. Alles eruit, dan is hij makkelijker te zien, de grijze haren komen soms boven de vloerplanken uit. De zijkanten open, alle stenen die er lagen om juist de dassen uit de buurt te houden, zijn weggehaald. Hij weigert (tja, het kan ook een zij zijn natuurlijk, geen idee, maar wel een heel eigenwijze). We proberen met zijn tweeën hem naar de kant te krijgen zodat hij er makkelijk uit kan. Maar nee, dit wil hij niet, alle kanten gaat hij op maar niet naar buiten. Na een tijd geven we het op. Moet maar ’s nachts met een lamp en de radio aan verjaagd worden. We drinken een biertje op het terras. Ik denk even iets te zien maar neem aan dat dit mijn hoop is die mijn beeld beïnvloed. Na de pauze kijk ik, niets te zien. Dus de expert, Sverker, erbij. Deze snuffelt lang aan alle kanten, dan kijkt hij naar het bos en spurt weg. Ik ben te laat om te zien waar hij heen gaat maar hij heeft haast. Hij komt zelf terug na een tijd. De aanbouw interesseert hem niet meer. Kijk zelf nog een paar keer onder de aanbouw. Nee, niets. Gelukkig. Dan maar de aanbouw schrobben en alles schoonmaken. Hans bevestigt gaas aan de zijkanten, ook bij onze garage. De kans is n.l. groot dat deze das op zoek is naar een eigen gebied en dan komt hij vast terug om nog eens verder te kijken. Een middag van veel ergernis, verveling en veel verloren energie. En ergens in het bos, ver weg hoop ik, zit een natte das die behoorlijk gestrest is. En misschien geleerd heeft in het bos iets te zoeken.
Dassen komen veelvuldig voor in Zweden, zijn gewoonlijk schuw en mijden mensen. Ze mogen gejaagd worden van 1 augustus tot 15 februari. Jacht op dassen is niet erg populair, meestal worden ze gejaagd omdat ze overlast veroorzaken. Buiten deze tijden mag er met vergunning gejaagd worden. Er wordt gezegd dat dassen agressief kunnen bijten als ze zich verrast voelen. In Zweden zijn zo rond de 300.000 dassen, volgens de jagersvereniging kan dit 375.000 zijn.

Over marja wagemans

Een hollandse dame die geniet van haar leven in Zweden. En holländsk tjej som upplever stor nöje med sitt liv i Sverige.
Dit bericht werd geplaatst in Blogg-nl en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Vervelend eigenwijs

  1. René Kemper zegt:

    Mooie weergave van jullie belevenissen weer…. niet alles is altijd rozengeur en manenschijn he ? maar ja… we houden van de natuur en toch soms ook niet. Ook hier in het over-georganiseerde en toch vrije Nederland (waar de meesten zich héél gelukkig voelen) is er een constante “strijd” met de natuur. Natuurlijk (wat een woord…) heeft de natuur hier allang het loodje gelegd tegen de oprukkende en dominerende mens, en dat zal doorgaan, ook elders op de wereld.
    Ik zou graag eens een uurtje rondlopen in NL over 100 jaar, en over 200 jaar, en ….
    Misschien 30 miljoen mensen, van alle afkomsten dus veel tinten, wellicht allemaal duits of engels sprekend, een gas meer, geen olie meer, wie zal het zeggen ?
    En hoe zal het dan in Zweden zijn ?
    Nu maar genieten en zo bewust en vredig mogelijk leven….
    groet uit een zonnig en fris Apeldoorn !

    • Hej René, zo wat een gedachten. Misschien is er over 200 jaar wel niets meer… Tot nu toe heeft de mens altijd oplossingen gevonden met als grote verliezer de natuur. Misschien wint die een keer. Genieten moet ook nu, straks kan het niet meer. Zolang je maar bewust leeft moet het voor een aantal jaar nog goed gaan (tja, wat doen die “wereld” leiders en wat veroorzaakt dat???), groetjes uit een tropisch Zweden..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.