Vele meters

De bedreiging van de wilde zwijnen begint een obsessie te worden. In het hele dorp is dit het geval. Veel berichten in onze Facebookgroep. Wij behelpen ons aan een kant met een wal van takken en bladeren aan de andere kanten met een lamp, uitgespreide azijn en plas. Maar het lijkt niet genoeg. Elke dag goed rondkijken en regelmatig ontdekken we weer nieuwe sporen. Er is een oplossing: schrikdraad om het hele gebied heen. Dat schrikt de wilde zwijnen af maar -helaas- ook de reeën. Dus met onze afstandsmeter de rand van het gebied opgemeten, 506 meter en als we alleen het gedeelte afzetten dat we echt belangrijk vinden 371 meter. Veel meters dus, veel werk om alle palen erin te zetten, alles begroeiing weg te halen, de band (drie banen) te bevestigen, het geheel aan te sluiten (kan op het stroomapparaat van het kippenhok). En het kost aardig wat, de goedkoopste oplossing zal rond de 4000 (410 Euro) SEK kosten. Het ergste vind ik nog dat ons gebied dan afgesloten is voor andere dieren. Hoe moet het dan met het voeren van de reeën in de winter? Dat zal dan ergens in het bos moeten. Minder zicht er dus op. Maar ja, de boel laten omploegen is ook niet geweldig. We proberen nog even onze andere maatregelen. Een lamp op een tijdschakelaar, die regelmatig aan/uit gaat, het verspreiden van azijn en urine en Hans heeft nu buisjes gemaakt met afgewerkte olie erin. Afwachten dus.

Afgelopen week had een paar warme dagen, geen echt zon maar wel 14-15 graden. Vrijdags met de Valp weggeweest, een eind gelopen met koffie mee. Zaterdags geBBQt buiten.
Ook begon de elandenjacht op maandag. Dinsdags laat in de middag liep ik met Sverker ons vaste rondje, voor eruit en achter erin. Toen ik bij het pad achterin kwam zag ik “mijn” grote elandenstier staan. Hij stond bij de bosrand en zijn lichte poten waren het meest opvallende. Hij keek naar mij. Na even stilgestaan te hebben wenste ik hem veel geluk de komende dagen en keerde mij om zodat hij rustig kon blijven staan. Woensdagavond nog even teruggegaan met het fototoestel maar hij stond niet op mij te wachten. Donderdags waren de jagers daar bezig, ze hadden zelfs honden mee. Twee keer horen schieten, vrij vroeg en ze bleven daar toch nog zoeken. Dus nu hoop ik maar dat “mijn” stier nog leeft. Hij heeft immers minst 10 takken aan zijn gewei dus moet al diverse keren de dans ontsprongen zijn. Ik let goed op maar nog niets gezien ook geen sporen van bloed of slachtafval trouwens. Er zijn hier al niet zoveel elanden meer dus mij lijkt het het beste als al die jagers maar eens met die zwijnen bezig gaan. Ook heerlijk vlees toch…

Over marja wagemans

Een hollandse dame die geniet van haar leven in Zweden. En holländsk tjej som upplever stor nöje med sitt liv i Sverige.
Dit bericht werd geplaatst in Blogg-nl en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Vele meters

  1. Erik Pander zegt:

    Hallo Marja en Hans,
    Ik was wat aan t zoeken waar jullie ook alweer woonde en kwam zo op dit blog. Wat leuk om al die verhalen te lezen. Volgend jaar is het WK motorzagen in Noorwegen dus schoot t door m’n hoofd om net als 8? Jaar geleden onderweg even aan te komen. We zullen wel zien of dit er van komt. In ieder geval de hartelijke groet uit Nederland.

    Erik Pander

  2. Jet zegt:

    Je blog heeft me deze keer echt getroffen….je schrijft het zo mooi op..
    Het dilemma wat je hebt voor last én eerbied voor de natuur…
    Ook wat je schrijft over jouw elandstier, zo’n machtig beest….je weet dat een ongeluk met een eland dodelijk kan zijn, je weet dat ze te groot in populatie zijn, je weet dat de jacht bij de cultuur hoort, maar toc, als het even kan, spaar mijn eland…
    Nee, laat ze dan maar liever zwijnen gaan schieten, die veroorzaken enorme overlast..ik ben het met je eens, brrr….wat lastig is het toch…
    Morgen wordt het hier 26 gradn, dat houd je toch niet voor mogelijk? Wij geluksvogels mogen daarvan gaan genieten. morgen wordt het bij ons ook wandeldag! 😉
    Ha det så bra! Mvh, Jet

    • Hej! 26 graden nee dat lijkt mij niets! In oktober verwacht je dit ook niet. Sterkte!
      Bij ons in het gebied is geen grote eland populatie. Volgens velen zijn het de wolven die ze opeten. Vroeger zag ik hier regelmatig elanden maar nu is dat maar heel af en toe. Erop botsen is inderdaad niets maar de kans is dus klein bij ons. Dus mijn wens is niet irreëel.
      Groetjes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.